Ford Zodiac Mk III

Terwijl de politie in Den Haag in Volkswagentjes Kever rondreed, deed de politie dat in veel plaatsen in Engeland in een Ford Zephyr. Als u het zich nog kunt herinneren, is daar ook een politieserie over gemaakt: Z-cars, met de Z van Zephyr. Een spannende serie, waarin de Fords een soort van hoofdrol speelden. In Den Haag kan ik mij niet herinneren dat ik ze vaak heb zien rijden, want hier waren wij meer op de Duitse Fords gefocust.

In 1962 had je de Ford Zephyr en een luxere broer, de Ford Zodiac Mk III. Beide modellen zagen er overigens redelijk identiek uit, maar kon je herkennen aan wat luxere details, zoals dubbele koplampen en het goudkleurige typeplaatje uiteraard. Onder de motorkap zat een 6 cilinder motor met meer pk’s (114).

De Zodiac was een forse auto met een lengte van 4,60 meter en zo’n 1,75 meter breed. Het was een wat apart model. De neus was traditioneel sedan-achtig met een over de gehele breedte van de auto een chromen grille met inderdaad dubbele koplampen en een chromen bumper met stootrubbers. Aan de zijkanten veel chroom rond de ramen en de achterkant was het meest opvallend. Hij had een flinke overhang, dat is de afstand tussen het achterwiel en het achterlicht, wat nooit de wegligging ten goede komt, maar in dit geval wel de bagageruimte. De achterzijde had een beetje een V-vorm en de achterklep werd ingeklemd door de messcherpe staartvinnen, wat een beetje Amerikaans aandeed. Ideaal overigens voor de bestuurder om te zien waar de auto aan de achterzijde ophield bij het inparkeren. Apart model dus. Natuurlijk smalle witte vlakken op de wielen en voor op het spatbord de achteruitkijkspiegels. De Zodiac was – net als de Zephyr – leverbaar in een Estate-uitvoering. Een soort shooting brake-model wat deze Ford niet mooier maakte, maar wel enorm ruim was wat betreft de bagageruimte.

Het interieur was voor die tijd natuurlijk het toppunt van luxe. Uiteraard volop leer in rood, groen, bruin, blauw en zwart – afhankelijk van de exterieurkleur. Voorin een royale bank, zodat er makkelijk zes personen in konden zitten als je de voor- en achterarmsteun opklapte, maar je kon ook kiezen voor twee ruime stoelen voorin in de Executive-uitvoering.

Grappig voor die tijd was dat – als je voor rood leer koos – alles in het interieur dan ook rood was. Ook een beetje Amerikaanse touch. Het stuur had ook iets van die eerder genoemde V-vorm wat de spaken betreft. Natuurlijk in het midden de ronde chromen claxonring. Ergonomie had men in die tijd blijkbaar nog niet van gehoord, want alles zat op het dashboard een beetje her en der, maar wel met enige synergie gegroepeerd. Smalle lintsnelheidsmeter met daaronder wat controlelampjes met links en rechts een ronde temperatuur- en benzinemeter. Contactslot links van het stuur en in het midden een klokje – naast de royale asbak. Je kon kiezen uit stuurversnelling of een vloerpook of een automaat waarvan het hendel weer bij het stuur zat. Een onelegante grote hendel trouwens. Een bijzonder model dat in 1966 vervangen werd door de nieuwe vierkantere Zephyr en Zodiac.

John Vroom
johnvroom@planet.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann