Operavoorstellingen in het Gebouw voor K&W

Over het voormalige Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen zijn in De Oud-Hagenaar al verschillende artikelen verschenen. Ik wil het in dit artikel niet hebben over het gebouw, maar over de uitvoeringen die de Nederlandse Opera Stichting uit Amsterdam in dit theater verzorgde.

In 1962 konden middelbare scholieren een zogeheten Cultureel Jeugdpaspoort (CJP) aanschaffen. Met zo’n paspoort kregen jongeren flinke kortingen op allerlei zaken op het gebied van kunst en cultuur, zoals theatervoorstellingen. De toegang tot musea was er, als ik me goed herinner, zelfs gratis mee. De bedoeling was om jongeren te verleiden ook eens wat anders te doen dan naar popmuziek te luisteren. Ik heb toen direct een CJP aangeschaft. Als 16-jarige tiener ging ik niet, zoals je zou verwachten, naar popconcerten, maar luisterde ik naar klassieke muziek en vooral naar opera’s. Die voorliefde voor opera’s is mij bijgebracht door mijn jeugdvriend, de latere kunstschilder Richard van der Spek. Samen met hem bezocht ik met mijn CJP alle opera’s die in de periode 1962-1964 in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen werden uitgevoerd. Een kaartje voor zo’n voorstelling kostte met een CJP maar twee gulden! Welke plaats je kreeg was altijd een verrassing, meestal was het beslist geen slechte plek en maar zelden één op het schellinkje.

De meeste uitvoeringen die de Nederlandse Opera verzorgde, waren van een kwalitatief zeer hoog niveau. Internationaal bekende operasterren als Gré Brouwenstijn (getrouwd met tennisser en televisiedokter Hans van Swol), Wilma Driessen, Marijke van der Lugt, Guus Hoekman, Wolfgang Windgassen en Guiseppe Forgione traden op, evenals dirigenten als Bernard Haitink, Fulvio Vernizzi en Alberto Erede. In het kader van het Holland Festival traden grootheden op als Renato Capecchi, Mirella Freni en de dirigent Carlo Maria Guilini. Die voorstellingen konden natuurlijk niet uit voor twee gulden, daar moest vier of vijf gulden voor worden betaald. Tegenwoordig komen bezoekers rustig in slobbertrui en spijkerbroek naar het theater, destijds was dat wel anders. Vooral in de loges waren de dames in fraaie avondkledij gestoken. Het was amusant om te zien hoe zij met toneelkijkers andere bezoekers ‘keurden’. Na afloop van de operavoorstellingen wachtten we de artiesten op voor een handtekening of – liever nog- een foto met handtekening. Die gingen dan, tezamen met programmaboekjes en recensies, in een plakboek. Dat plakboek, met de titel ‘Opera herinneringen’ heb ik nog steeds. Die herinneringen eindigden toen K&W in december 1964 door de grootste vuurzee sinds de oorlog werd verwoest. Toen ik op te televisie over de brand hoorde, ben ik er op de brommer direct naar toe gereden. Ik werd er best emotioneel door geraakt en bedacht me wat een inferno het op dat moment in bijvoorbeeld de foyer moest zijn. De foyer, waar ik in de pauze altijd uitvoerig de kwaliteit van de voorstelling met mijn vriend besprak. Het theater ging weliswaar onder mijn ogen in vlammen op, maar de mooie herinneringen aan K&W zijn niet in rook opgegaan. Niet in de laatste plaats door mijn plakboek…

Hans Boers
hansboers@ziggo.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann