Austin A30

Eigenlijk kan ik mij niet herinneren of ik hem in mijn jeugd in Den Haag heb zien rijden, maar onlangs zag ik hem staan bij mij in Oegstgeest. Ben Sondermeijer, een lokale garagist, is de trotse eigenaar van dit stukje Britse historie, de Austin A30 uit de jaren vijftig. Uit 1951 om precies te zijn.

Zo vlak na de Tweede Wereldoorlog ontstond in Groot Brittannië de vraag naar goedkope en relatief simpele auto’s en de A30 was daarop Austin’s antwoord. De tegenhanger van de Morris Minor. Een beetje bolhoedmodel dat leverbaar was met 2 en 4 deuren. Opvallend grote verticale chromen grille met boven op de spatborden grappige satelietvormige chromen parkeerlampjes. Niet vreemd voor die tijd waren de simpele niet weggewerkte deurscharnieren. Ook normaal voor die tijd waren de verlichte pijlen die uit de deurstijl klapten en dienden als richtingaanwijzers. Zeer kwetsbaar en ze knipperden ook niet. Nog uit de tijd van paard en wagen.

De achterzijde was ook heel karakteristiek. Achterruit in de vorm van een halve maan met een bol aflopende bagageklep die op drie plaatsen scharnierde. En wel zodanig dat de regen en sneeuw zo de bagageruimte invielen. Mooi was de chromen badge op de achterklep met de trotse vermelding ‘Austin of England’. Heerlijk toch? En laten we niet vergeten dat dit helemaal modern was zo’n 65 jaar geleden.

Madurodam-formaat
Het interieur was gezien met de ogen van nu Madurodam-formaat. Je kan wel spreken van superknus. Op zich fraai gevormde niet verstelbare stoeltjes en een achterbank. Ik meen mij te herinneren dat de rijruiten omhoog en omlaag geduwd moesten worden zonder deurhendel. Wel tochtraampjes en aan de deuren zaten leren flappen als trekhendel om de deuren aan dicht te trekken.

Stuurtje was een beetje zoals we die kenden van de MINI uit de jaren zestig en als voorloper op diezelfde MINI in het midden van het dashboard een grote ronde snelheidsmeter met daaromheen gegroepeerd een aantal trekknoppen. Daaronder direct uit de vloer komend de versnellingspook. Natuurlijk het ronde Union-sleuteltje in het contactslot en de daarbij behorende startknop, wat nu weer helemaal modern is. Heel opvallend waren de pedalen die rechtstreeks uit de vloer kwamen en ogenschijnlijk wat lukraak geplaatst waren. Als optie kon je een kacheltje bestellen dat onder het dashboard in het midden geplaatst was. Onder de motorkap zat een 803 cc motor met 30 pk en een topsnelheid van rond de 70 kilometer. Austin vermelde positief dat dit 98 kilometer zou moeten zijn wat je in 35 seconden van 0 zou moeten kunnen realiseren. Timing op basis van een kalender, in plaats van een stopwatch, zou je nu bijna zeggen. De eerste versnelling was nog niet gesynchroniseerd dus dat vereiste wat beleid bij het terugschakelen, maar ook dat was voor die tijd niet vreemd. In een later stadium is er nog een besteluitvoering aan dit model toegevoegd en ook nog een met een open laadbak.

Maar het doek viel eind jaren vijftig, toen Alec Issigonis de MINI introduceerde. Een revolutionair concept dat na ruim vijftig jaar dankzij BMW nog steeds actueel en hip is.

John Vroom (autojournalist)
johnvroom@planet.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann