100 jaar geschiedenis van een zwemfamilie

Titi Hankes Drielsma-Junkers (1886 -1968), mijn grootmoeder, was mede-oprichtster van de dames-waterpoloafdeling van H.Z. en P.C. in 1913. Haar dochter, Hedi Hankes Drielsma (1909-1997), mijn moeder, werd in 1923 ook lid van H.Z. en P.C. en samen met vijf andere dames werd zij Nederlands Kampioen Waterpolo in 1928.

In 1934 trouwde mijn moeder met mijn vader. Door verhuizing naar Arnhem stopte zij met waterpolo, mede door het feit dat ik in 1935 geboren werd. Toen kwam de Tweede Wereldoorlog. Geen zwemmogelijkheden. In die tijd ging je ook nog niet met een 4- of 5 jarige naar zwemles. Zelf heb ik, na de oorlog, toen we weer in Den Haag gingen wonen, zwemles gekregen van mijn grootmoeder in het Zwembad De Mauritskade in Den Haag in het ‘damesbad’, met een smal gangetje verbonden met het ‘gewone bad’.

Ik heb toen direct mijn B-diploma gehaald en in die tijd was dat genoeg!

Mijn grootmoeder heeft nog tot op hoge leeftijd in het ‘ondiepe-bad’ in zwembad De Mauritskade zwemles gegeven aan kinderen die even extra aandacht nodig hadden, om daarna weer in de gewone zwemles mee te kunnen doen.

Mijn moeder is na de oorlog verder gaan studeren en heeft het zwemmen en waterpolo niet meer opgepakt.

Zelf kreeg ik ook andere hobby’s, totdat mijn twee dochters bij zwemvereniging Oceanus in Aalsmeer resultaten boekten bij het wedstrijdzwemmen. En, zoals het vaak gaat, werd ik jurylid bij zwemwedstrijden. Zij gingen ook openwaterzwemmen. Toen sloeg het zwemvirus bij mij toe en heb ik mij aangemeld bij zwemvereniging Oceanus bij het masterzwemmen. Als official was ik al lid van deze vereniging. Rob Hanou (nestor van het masterzwemmen) heeft mij destijds in 1988 overgehaald.

Dochters
Mijn oudste dochter heeft nog meegedaan bij de Nederlandse Kampioenschappen op het onderdeel vlinderslag. Zij zwemt op dit moment nog als hobby bij de zwemvereniging in het lokale zwembad in het binnen- en in het buitenbad en zomers in de ‘Plas’ in haar woonplaats Houten.

Mijn jongste dochter werd mede-oprichtster van de studenten-zwemcompetitie (met haar betovergrootmoeder als voorbeeld). Nu was het echter wedstrijdzwemmen i.p.v. waterpolo. Daar heeft zij ook haar toekomstige man leren kennen. Ook hij kwam uit het ‘watergebeuren’, namelijk wedstrijdzwemmen en waterpolo.

Zij kregen twee dochters, inmiddels 11 en 14 jaar oud en ook zij zitten met veel passie op de waterpoloafdeling van de zwemvereniging d’ELFT in Delft, waar inmiddels hun vader het waterpolo ook weer heeft opgepakt, na een pauze van enkele jaren (mede door tijdnood tijdens de studie). Nu zijn we ruim 100 jaar verder!

Zelf heb ik helaas het wedstrijdzwemmen en het openwaterzwemmen moeten opgeven in 2008 i.v.m. gezondheidsproblemen. Maar ik denk met veel plezier terug aan de tijd in en rond het water.

Titi van Ditzhuyzen-Albarda
t.r.van.ditzhuyzen@gmail.com

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann