Trabant 601 Kombi

Je ziet ze bijna nooit meer rijden: Oost-Europese merken zoals de Trabant, Wartburg, Lada en Volga. Maar recentelijk zag ik nog een witte Trabant 601 Kombi in Oegstgeest rijden en moest gelijk denken aan een schoolvriend van de Van Hoogstratenschool aan de Spaarwaterstraat, Peter Glas. Zijn ouders hadden er zo een en daar kwam hij wel eens mee naar school. Bijzondere auto’s waren dat.

Je kocht hem voornamelijk voor de prettige prijsstelling, want voor de rest was het toch wel erg Spartaans, maar wel met een eigen karakter. Wat mij nog het meest bijstaat van dit model, was de omgekeerde volgorde van de stuurschakeling. Naar achteren omhoog was één, omlaag naar twee, naar je toehalen omhoog was drie en omlaag vier. Niet logisch, maar ja, alles went. Milieu was in die tijd was geen issue, want deze twee-takt pruttelpotjes hadden waarschijnlijk een CO2-uitstoot waar een milieu-activist een hartverzakking van zou krijgen. Eigenlijk was het wel een lollig autootje, meestal in de kleur wit. Grappig is dat ik de sleutelset van deze toch bijzondere auto in mijn verzameling heb. Maar laten we hem eens bekijken. Tja, ik begin er nu wel over, maar zoveel bijzonders was het nu ook weer niet. Zelf kreeg ik altijd een koud gevoel bij dit soort Oostblok-auto’s. Geen enkele vorm van emotie, anders dan starre functionaliteit vanuit een land waarvan ik slechts kille beelden zag in barre weersomstandigheden. Vergeet niet, met de kennis van nu, kijken we al meewarig naar het comfort en luxe van auto’s uit de jaren zestig en zeventig en toen vonden we de auto’s uit de Oostblok-landen al Spartaans, dus kan je nagaan hoe dat was.

U weet dat ik een emotie-schrijver ben, dus kost het mij moeite om over de Trabant enthousiast te schrijven, maar hij was er en reed ook door Den Haag. Deze Trabant werd in 1965 geïntroduceerd en de productie stopte in 1969. In 1965 stond hij in de prijslijst voor 3.675 gulden. Hij was voor Oost-Europa bedoeld als een soort tegenhanger van de Volkswagen Kever. Een auto voor het volk die betaalbaar was en makkelijk te onderhouden. De motor was een tweecilinder tweetakt met 594 cc en een vermogen van 26 pk, met een gewicht van 630 kilo. Eigenlijk zag hij er in de combi-uitvoering best grappig uit. Nu zouden we het een Hatchback noemen. Een vierzitter met een hoop bagageruimte. Alle basiszaken zaten er op en aan en het handige was dat je de leuning van de achterbank ook nog plat kon leggen, zodat er nog meer bagageruimte ontstond. De achterkant had ook wel iets aparts door de wat schuin oplopende vinnen waarin de verlichting zat. Doet mij denken aan de soortgelijke vinnen van de eerste Sunbeam Alpines. Toch nog een beetje Engelse ‘touch’ dus. Na de val van de Muur is deze Trabant een echte ‘cult car’ geworden in het Westen, alleen worden ze wat schaars – voor mijn gevoel.

John Vroom (autojournalist)
johnvroom@planet.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann