Vakantiebaantjes in Den Haag

Met veel interesse lees ik altijd De Oud-Hagenaar. De verhalen van ‘lotgenoten’ die ook de oorlog hebben meegemaakt: het zijn vaak levensverhalen. Zelf kom ik (1933) uit een gezin van elf personen. Nu zal ik het niet hebben over hoe wij de oorlog doorgekomen zijn. Mijn ouders bestierden in die tijd een kruidenierswinkel aan de Zuid Buitensingel, die nu de Houtzagerssingel heet. Dat bood een kleine mogelijkheid om voor een groot gezin toch elke dag weer een verse hap op tafel te zetten. Niet royaal, maar wel genoeg om de dag door te komen en in leven te blijven.

In april 1945 verhuisden wij naar de Schenkweg en ging ik naar een andere school. De Prof. Gunnningschool aan de Prinsegracht werd verruild voor de Oranje Nassauschool in de Weissenbruchstraat.

Ook mijn dagelijkse wandeling van huis naar school werd een andere. Ik liep voortaan mee met een klasgenoot Jan, die woonde in de Jan van Nassaustraat.

Zoals voor velen gold, moesten wij als kinderen in een groot gezin zelf onze zomervakantie invullen. Dat betekende een vakantiebaantje zoeken. Mijn vriend Jan had al er al een geregeld: bij de fabriek van Felix’ Kattenbrood in de Binckhorst. Nou, dat leek mij ook wel wat en ik werd aangenomen. Jan begon eerst en ik zou een week later beginnen. Benieuwd naar zijn ervaringen, ging ik bij hem langs. Hij vertelde dat hij de ketels moest schoonmaken waarin de vis gekookt en gedroogd werd. Thuisgekomen van zijn eerste werkdag kon hij al zijn kleren en zichzelf in de was doen. Hij en alles rook naar gedroogd kattenvoer. Prompt heb ik mijn aanstaande werkgever opgebeld dat ik er toch maar van af zag.

Maar wat dan? Bij de Loosduinse groente- en tuindersveiling was plek voor een administratief baantje. Vooral in de zomer was het druk met de aanvoer van groente. Gezeten boven de veilingklok moest ik, wanneer de schuit met groente geveild was, snel rekenen en de veilingbonnen invullen.

Zoals gezegd, mijn moeder moest voor veel hongerige magen steeds een flink maal klaar maken. Nu was er top aanvoer van bloemkool en er werd een deel ‘doorgedraaid’. De prijs was te laag en dat deel van de voorraad werd niet verkocht. Je mocht dan een bak met bloemkolen mee naar huis nemen.

Aan het eind van de dag reed ik naar huis. Schenkweg 45, één hoog. Aanbellen en met een touw werd de deur geopend. Nu had ik twee dagen al bloemkolen meegebracht. Daar was ik best trots op. Maar toen ik de derde dag weer aanbelde en mijn broer boven aan het touw trok om mij binnen te laten, riep hij dat ik alleen boven mocht komen als ik geen bloemkolen bij me had. Ze vonden het na twee dagen bloemkool eten wel mooi genoeg geweest.

Spartakamp
Een jaar later kwam ik in contact met de organisatie van het Spartakamp. Dat kamp werd jaarlijks vanuit Den Haag georganiseerd door meneer J.J. ’t Hart, een privéleraar die in de Egelantierstraat woonde. Met dat kamp gingen wel een paar honderd Haagse kinderen mee, dus er was een grote staf van begeleiders en technisch vrijwilligers. Het kamp was heel goed opgezet, er waren allerlei voorzieningen. Zo gingen er bijvoorbeeld hoornblazers mee om ’s morgens de reveille te blazen en ook bij andere gelegenheden waren ze actief. Er was ook een kok met een goed geoutilleerde kamp-keuken. De kok, meneer Van Peppen, had drie hulpen – van wie ik er een was. Vroeg op, want er werd tussen de middag warm gegeten. De grote ketels werden op hout gestookt, natuurlijk uit het bos en door kampkinderen gesprokkeld. Er was een grote tent waarin voor avondvermaak zelfs films als Rin Tin Tin vertoond werden.

Wij zorgden dus zelf voor ons vakantieplezier. Ook mijn broers waren vindingrijk om als vrijwilliger een mooie vakantie te beleven. Niet naar het buitenland, de Veluwe was ook al mooi.

En kwam je weer thuis, dan was het ook weer gezellig. In een groot gezin. Om te horen van elkaars vakantiebaantjes.

Bertram Versluis
indover@ziggo.nl

Leeghwaterstraat, achterzijde van bedrijven aan de 1e Van der Kunstraat, o.a. Felix’ Kattenbrood (1952). Foto: Dienst voor de Stadsontwikkeling (Haags Gemeentearchief)

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann