Schilderachtig park

Park Zorgvliet is sinds 1930 voor publiek opengesteld. Dat was te laat voor de wereldberoemde schilders van de ‘Haagse School’ uit de tweede helft van de negentiende eeuw om het licht en de atmosfeer van dit park te vereeuwigen. Zij hadden het anders vast wel gedaan.

Park Zorgvliet bezoeken is immers een lust voor het oog, rust voor het oor en een must voor stadse boswandelaars. Getuige De Oud-Hagenaar (april en juli 2018) is het ook een bron van herinneringen voor bezoekers, Haagse fotografen en schrijvers. Ik voeg daar graag de Haagse schilder M.D.J. van der Meer (1909-1995) aan toe. Van der Meer was van beroep huisarts, sociaal geneeskundige van de Haagse GGD en grondlegger van Nederlandse verpleeghuisgeneeskunde (zie: In memoriam M.D.J. van der Meer). Maarten van der Meer was echter ook een leerling van de kunstschilders J.E. van de Wetering de Rooij en J.H. Weijns. Beiden waren impressionisten met romantische inslag die in een stemmingsvolle realistische stijl tijdens de nabloeiperiode van de ‘Haagse School’ op zoek bleven naar het uitbeelden van licht in de natuur op vele momenten van de dag in verschillende weersomstandigheden en opeenvolgende jaargetijden (zie het plakkaat wat op de achterzijde van al zijn schilderijen prijkt).

Maarten van der Meer vond als nabloeier van de ‘Haagse School’ na zijn pensionering park Zorgvliet. Hij wandelde er vanaf 1975 urenlang en vele jaren. Hij genoot van alle jaargetijden, maar vooral van de lente en de herfst. De lente liet immers op alle niveaus goudgele zonneschijn door tussen de ontluikende vederlichte bladeren tot op de grond (1976). In de vroege lente verdween op sommige plaatsen plotseling die donkere wintergrond en vormden zich verrassend intens en helder blauwe velden van boshyacinten (1978).

In de zomer drong de zon tussen de Hollandse wolken en afhankelijk van het uur van de dag op onverwachte plaatsen door als een ‘sunspot’ (1981): het gunde de kunstschilder kleurrijke contrasten in onverwachte hoekjes van het park. De opdrogende regen en wind geurden daar dan als een oerbos.

In de herfst verkleurden het wegwaaiende topdek, de ondergroei en donkere bodem van rood naar bruin in goud (1979).

De romantische schilder Maarten Van der Meer vereeuwigde deze prachtige zonneschijn. Hij schilderde daartoe groepjes van boomstammen, oude kolossen en jong groeivolk bij elkaar, vooral esdoorns. Hij had daarbij ook een slim oog voor het bijzondere perspectief in de licht glooiende doorkijkjes.

Al wandelend kwam hij vaak de parkbeheerder Pouwels tegen. Zij wisselden dan met respect voor elkaars zienswijze hun opvattingen uit over de inhoud, het uiterlijk en de vorm van dit bijzondere park.

Naar zijn schilderachtig werk (1982) kijk ik nog dagelijks met plezier in mijn huis. Er hangen hier vijf parken Zorgvliet aan de muur.

Herman J.M. Cools
hjmcools@planet.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann