Favoriete cafés in de jaren 50, 60 en 70

Al in de jaren 50 was er voor mijn ouders een zeer geliefd café en dat zat op de hoek van de Harstenhoekweg en de Haarlemsestraat: café Hulsbosch! De eigenaren, Frans en Rietje Thijs, waren vrienden van mijn ouders en vooral mijn vader was er vaak te vinden. Soms tot woede van mijn moeder, die hem meerdere malen daar moest weghalen, omdat we gingen eten of andere dingen doen. Op zondag mochten wij als kinderen mee, en dan maakte Rietje soep of een bal gehakt. En natuurlijk een flesje sinas of cerise van Hero!

Na afloop gingen we vaak nasi of saté halen bij restaurant Bali op de hoek, waar ome Ed in de keuken stond, ook al een vriendje van mijn vader. En dan in een pannetje die we van huis meenamen, dat dan later op de kachel stond om de boel warm te houden. Ook met Sinterklaas en andere feestdagen was er altijd van alles te doen bij Hulsbosch. Er heerste een huiselijke sfeer, die wij als kind erg fijn vonden. Ook toen ik later ouder was ging ik er wel eens met mijn vader een hapje eten. Helaas bestaat het café niet meer, eerst heeft restaurant Mecca er gezeten en op dit moment is er een bed & breakfast, Casa Bruti.

Elvis Presley
Een andere bar waar we ook wel kwamen, was De Grot, op de hoek van het Gevers Deynootplein. Je moest een trap af om er te komen. En… er was een jukebox, dat vond ik helemaal geweldig. Favoriet: Junge komm bald wiedervan Freddy Quinn, en de liedjes van Conny Froboess. En heel anders: de eerste nummers van Elvis Presley!

Eind jaren 60 was mijn vader ook een vaste klant bij café t Stalletje in de 2e Messstraat, waar ook bekende voetballers en trainers kwamen, waaronder Cor van der Hart (ook al weer een kennis van mijn vader). De eigenaar was Jan Wagter. Het was een heel klein barretje, maar heel gezellig. Mijn ex-man heeft, toen wij daar met de familie waren, hier nog heel ouderwets toestemming gevraagd aan mijn vader of hij met mij mocht trouwen…

Aan de boulevard zat bar-restaurant Lido, ook daar waren mijn ouders veel te vinden en wij dus ook. Eerst borrelen aan de bar, later een hapje eten onder begeleiding van de pianomuziek van Wiep Stuurop, bij wie je verzoeknummers kon aanvragen, een soort roept u maar! In het weekend was er disco, daar ben ik maar een paar keer geweest.

Scheveningen
De leukste bars en cafés die ik zelf met vriendinnen bezocht, waren toch wel in Scheveningen, de Bowling, Paddock, Gretna Green en later in de stad de Oude Mol, café Sport in de Kazernestraat, en als het heel laat werd gingen we naar De Pijpela aan het Noordeinde. Allemaal verdwenen.

Ook de bar van Hotel Atlanta aan de Zeekant was een zeer geliefde drink- en eetplek voor ons. Wies en Henny waren ook weer vrienden van mijn ouders en we aten er regelmatig. Ik ben zelfs vanuit dat pand vertrokken met de bruidsauto’s op mijn huwelijksdag, omdat onze straat was opgebroken. De dochter van Wies heeft mijn haar nog opnieuw gedaan, omdat de kapper er een zooitje van had gemaakt. En de receptie en het diner zijn ook daar gehouden, het was een groot feest.

Maar het leukste café was toch wel in het kantoor en de showroom van het bedrijf van mijn vader aan de Weteringkade. Ik werkte daar een tijdje als secretaresse. Beneden in de showroom was een bar en volgens mij is daar de eerste vrijdagmiddagborrel geboren! Tussen de middag werd er sherry geschonken, en van werken kwam niet veel meer ’s middags… Het bedrijf was ook geen lang lot beschoren, er waren teveel directeuren, te weinig geld en teveel feestjes!

Eenmaal getrouwd gingen we niet veel meer uit, soms naar café Sport in de Kazernestraat en De Pijpela.

Lonneke Passchier
lonpasschier@hotmail.com

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann