John Vroom op dansles in Den Haag

Ja, ik weet wel dat de tijden zijn veranderd en dat op dansles gaan iets is uit de vorige eeuw, maar ik ben zo blij dat ik het wel heb mogen meemaken en ik hoop dat de jongeren van tegenwoordig iets soortgelijks mogen ervaren, want het is zo belangrijk voor je vorming in de maatschappij.

Mijn eerste danspassen zette ik bij Dansschool Eddy Kuipers in de Bazarstraat. Hij had danslessen gegeven aan de prinsessen Beatrix en Margriet. Herinner mij nog dat elke dansles begon met een foxtrot op het nummer Zai Zai Zai van Ben Cramer. Meisjes aan de ene kant van de zaal en de jongens aan de andere kant en met de oproep: “De heren vragen een dame”, liep je schoorvoetend op je favo meisje af. Hand geven en je naam zeggen en daar ging je. Geweldige tijden en ik ontmoette daar veel leuke meiden zoals Sophiet Bij, Annelies Schijf en Joke de Winter. Jaarlijks was er ook een bal in het Kurhaus in Scheveningen. Eerlijk gezegd was dat allemaal een beetje stijfjes en op een bepaald moment ben ik daar gestopt en overgegaan naar Dansschool Van der Meulen – Rocco Dubois aan de Laan van Meerdervoort. Ik kan mij nog herinneren dat ik mij daar op een zaterdagmiddag ging aanmelden. Mijn vader bracht mij met de auto en bleef voor de deur wachten. De ontvangst door mevrouw Van der Meulen was allerhartelijkst en sloot daar mijn eerste deal wat lesgeld betrof. Kreeg een uitgebreide rondleiding en mijn vader maar wachten in de auto. Ik heb er nooit spijt van gehad, want het waren de mooiste jaren uit mijn tienertijd.

Ik had blijkbaar een goed gevoel voor ritme want ik danste de sterren van de hemel met de leukste meiden die je je als tiener maar kon wensen. Een wekelijks uitje en vooral de zondag was top met een middagmatinee vrij dansen en dan snel naar huis eten en weer terug voor het soiree, dat met de slijpplaat Goodnight Sweetheart met de roterende spiegelbal eindigde, met daarna de volle verlichting aan met het lied Dat is het einde, dat doet de deur dichtals romantiek-killer. De bal’s waren ook geweldig met zo’n paar honderd man op de dansvloer zittend zingend onder leiding van Truus van der Meulen met het accordeon-orkest van Henny Langeveld zingend Michael rows the boat ashore. Platenopnames van The Dutch Swing College Band vonden zelfs in de dansschool plaats met ons als dansend applauspubliek. Té leuk!

Na een aantal jaren kwamen Benno en Mietz in beeld die mede-eigenaren van de dansschool werden, waarmee ook de naam veranderde in Van der Meulen – Wesseling. Het succes van de dansschool werd dusdanig groot dat er in twee zalen lesgegeven werd en mijn ijdelheid werd ernstig gestreeld toen ik gevraagd werd of ik op de vrijdagavond in de achterzaal met Mietz Wesseling wilde voordansen, terwijl haar man Benno dit deed met mevrouw Van der Meulen in de voorzaal. Tja, daar sta je dan om via de loopmicrofoon te horen te krijgen wat je simultaan moet voordansen. Ach, het waren heerlijke tijden waaraan ik vaak nog refereer in mijn autorubriek Vroem, Vroomin deze krant. Muziek, dans, vrienden, vriendinnen, feestjes die vaak eindigden met een biertje op de hoek bij de Carinahoeve, hoek Laan van Meerdervoort, Van der Spiegelstraat. Al die namen van die jongens en vooral meiden die ik daar ontmoet heb. Een waslijst zoals, Karen, Cora, Anne-Marie, Anjo, Ton, Henk, Romana, Frans, Sandra, René, Coby, Franses, Peter, Maria, Titia, Marianne, Carla, Margriet en de vele anderen waarvan de namen mij nu even niet te binnen schieten, maar dat zal de leeftijd wel zijn. Warme herinneringen, maar ineens houdt het op. Samenwonen in Leiderdorp, verhuizen naar Oegstgeest. Andere baan, andere interesses, maar Dansschool Van der Meulen – Wesseling blijft een ontzettend belangrijke fase in mijn leven. Sweet memories!

John Vroom
johnvroom@planet.nl

Bazarstraat 48-52 en 41-31, gezien naar de Trompstraat. Foto: Dienst voor de Stadsontwikkeling (Blijstra, R.), collectie Haags Gemeentearchief

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann