Vertrek van H.M. Koningin Wilhelmina

13 mei 1940. Na een vierde onrustige oorlogsnacht, onze hond Wodan uitgelaten, hij wilde niet verder over de brug aan de Melis Stokelaan-Moerweg, terug naar mijn moeder. Deze dag was ze niet nodig in het gebouw van de GG&GD aan de Waldeck Pyrmontkade. Ik was niet naar buren of kennissen, maar fijn bij haar thuis.

Mijn vader had conform het Blokhoofd Transvaal een rij-opdracht, die buiten de Ambachtsschool Steynlaan werd toegelicht. Wij stonden aan de schoolgevel bij een sigaretje over koetjes en kalfjes te babbelen en dan, na een korte opdracht: “Je bent straks in goede handen?”

Die Tweede Pinksterdag conform de opdracht op de fiets in de buurt van de Beeklaan, Weimarstraat en Regentesselaan e.o. heen en weer rondjes fietsen. Niets was die dagen te gek voor woorden. Bovendien was het hier een zondagsrust. Of anders had je wel een idee, aan de stoep t.o.v. de Regentesseplein stond een mooie zwarte auto, een Packard, op afstand twee motorordenans, verderop nog twee. Die laatste met groet gepasseerd.

Niet veel later wordt hem een lift naar Loosduinen geboden. Geen vragen, de fiets gestald bij vriend Jan Brands. Het was het begin van een merkwaardige historische dag. Bij de Belverdere op Loosduinen overgestapt achterop een motorzijspan. De man in het bakkie hield een soort metalen geweer vast (bren).

Op het terrein van transportbedrijf De Wilde bij Monster werd een soort vrachtautootje opgehaald met een mannetje met pet, Adam Louwen, geb. Rozenburg die ons voor ging, over allerlei al dan niet verharde tuinderspaden schommelde het vrachtautootje voort langs enorme wiegende Margrieten langs de kant. De zon tegemoet. Of was het richting Hoek van Holland?

Tussen de kassen werd contact gemaakt met luxe zwarte auto’s de Packards L-33900 en L. 334000 en een andere luxe auto 1937. De zeelucht tegemoet. Ook op deze prachtige dag waren overal tuinders met vrouwen en kinders op de tuinen aan het werk.

In de verte verraderlijke jachtvliegtuigen (Messerchmitts), even hield de stoet stil, het was onvoorstelbaar stil. Het was inmiddels 11.15 uur, met de zon in het gezicht als op de kruising Hillduin de motorordenans in verschillende posities de actie overnamen. Tussen de bomen zag ik echt de vuurtoren van Hoek van Holland. Mijn motorbestuurder met zijspan en twee BSA-motoren kozen met de zon in de rug over de Maasdijk richting Naaldwijk. Dan terug naar Den Haag!

Geheime escorte
Die escorte door het Westland, bleek jaren later na 1945, achteraf uiterst riskant, zo niet precair, als wel uniek doch nadrukkelijke een geheime missie. De korporaal van het Korps politietroepen (de marechaussee), te weten O. van Nispen tot Pannerden en luitenant van Vuuren, wisten niets over de ware aard van deze opdracht. Deze schrokken zich een hoedje als deze op korte afstand zijne H.M. de Koningin zag schuilen.

6ebatterij luchtdoelartillerie
Op de terugweg ontmoeten de mannen de 6ebatterij luchtdoelartillerie van luitenant D. van Bekkum, die op weg zijn voor de bestemming De Kring Rotterdam-Den Haag van de Overste Grosjan. Met de ANWB-wegbewijzering vanaf de Torenzicht (Naaldwijk), maar bleek gesaboteerd te zijn. Mijn vader kon toen al wel prima tekening lezen, overeenkomstig zijn vak. Waarop na conclaaf de juiste richting is genomen voorbij Naaldwijk naar Rijswijk en Ypenburg. Bij Kwinsheul werd bij een waterpomp afscheid genomen. De groep op pad naar Rijswijk. Met de Haagsche Motorordenans is er richting Loosduinen afgegaan. Waarom de manschappen met hun geschut op de dramatische dag, de 14emei 1940, van het Rotterdamse bombardement, op weg zijn gegaan naar Gouda, zal nooit duidelijk worden. Het geschut ontbrak op de cruciale momenten als Rotterdam door de Duitsers helaas is gebombardeerd!

Thuis
Die avond van de 13emei liet mijn moeder weten, dat er ernstige berichten de ronde deden, dat onze majesteit ons land had ontvlucht! Even was het stil. Mijn vader probeerde daarover iets in de ether te horen, als bevestiging! Na 1945 deden allerlei verhalen de ronde omtrent de koningin.

Blitzkrieg
Duitsland wil Europa in een snelle slag onder de voet lopen. Het verzet was dapper. Voordat Hitler Europa zich kon toe eigenen om met ons land als springplank Engeland te veroveren, wapperde onze driekleur zowel in het Westland ‘fier’ op de Afsluitdijk, op de kassenmat Kornwederzand, als op de ‘s-Gravenzandse toren. Helaas niet voor lang…

Ruud Janssen
ruud-janssen@kpnmail.nl

Koningin Wilhelmina tijdens haar verblijf in Engeland (circa 1943). Foto: Haags Gemeentearchief

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann