Het voormalige klooster in de Vogelwijk

Een van de fraaiste gebouwen in de Vogelwijk is het voormalige zogenaamde klooster op het kruispunt van de Haviklaan en de Talinglaan. Het staat er opvallend en sierlijk; toch lopen er veel mensen langs zonder de oorspronkelijke en de huidige bestemming te kennen. Het complex heeft vanaf zijn bouwjaar 1929 een boeiende geschiedenis achter zich. Het was aanvankelijk eigendom van de Congregatie Zusters van het Allerheiligst Hart van Jezus, waarvan de hoofdzetel in Moerdijk stond. De zusters waren bij het onderwijs betrokken ten behoeve van de rooms-katholieke jeugd.

Daarom werd er een vijftiental zusters naar Den Haag gezonden om leiding en onderwijs te geven op de r.k. Mariaschool voor meisjes en de kleuterschool, die respectievelijk tegenover en naast het ‘klooster’ stonden. De Mariaschool is een gemengde school geworden en heet nu Pastoor van Arsschool.

De zusters woonden in het klooster, dat eigenlijk een pension was; er waren namelijk ook kamers beschikbaar voor oudere geloofsgenoten.

In de jaren dertig van de vorige eeuw floreerde het roomse leven nog zodanig dat het leerlingental en de bewoners van het klooster toenamen, zodat zelfs een uitbreiding van het gebouw nodig was. Maar toen kwamen de oorlogsjaren, waarin o.a. de Vogelwijk ontruimd moest worden. Voor iedereen werden nieuwe school- en onderdakplekken gevonden en zo goed en zo kwaad als het ging werd er het beste van de nieuwe omstandigheden gemaakt. Na de oorlog had ieder het verlangen zo snel mogelijk weer naar de vertrouwde omgeving terug te keren. Met vereende krachten lukte dat: in september 1945 stonden de schooldeuren weer wijd open voor de leerlingen.

Toch waren de tijden nu veranderd. De autoriteit van de rooms-katholieke kerk ging een andere dimensie krijgen. De zusters legden gaandeweg hun religieuze kleding af en verschenen in burgertenue en met een eigentijds kapsel. Het aantal zusters nam ook af en moest aangevuld worden door leken onderwijzeressen. Dit liet zich ook merken in de bezetting van het klooster; het ontwikkelde zich meer tot een bejaardentehuis. In 1966 is er nog een forse verbouwing uitgevoerd. Het woongedeelte van de pensiongasten werd uitgebreid, waaraan ook de slaapplaatsen van de zusters op de tweede verdieping werden toegevoegd. Voor hen werd in de achtertuin, met uitgang naar de Sijzenlaan, een apart woongedeelte gebouwd, dat voor hen ongetwijfeld een luxe aan moderne aanpassingen betekend zal hebben.

In de jaren zeventig sloeg de secularisatie toe. Zusters die met pensioen gingen, werden door leken met dezelfde functie opgevolgd. Het 50-jarig bestaan van het gebouw werd nog net gehaald en gevierd, maar in 1987 sloot het klooster/pension definitief zijn deuren.

Hoe nu verder met het trotse gebouw? Er volgde een onrustige tijd van verhuur ten behoeve van studenten van de Hogere Hotelschool en vervolgens van het International Institute of Social Studies. Het is begrijpelijk dat de toestand van het complex daar niet op vooruitging. Uiteindelijk is het slooprijpe gebouw gered door de Vogelwijkse architect en vastgoedeigenaar Rondeltap. Deze heeft er een indrukwekkend appartementencomplex van laten maken, dat nu bewoond wordt door tien echtparen of gezinnen.

Er bestond al lang een wens van de bewoners naar een boekje over de historie van het gebouw. Die was niet gemakkelijk uit te voeren, immers de eerste bewoners, die een mondelinge reportage hadden kunnen geven, zijn vermoedelijk geen van allen meer in leven. Een oproep in De Oud-Hagenaar bracht uitkomst: een aantal oud-leerlingen meldde zich met herinneringen en foto’s over het vroegere roomse leren en leven. Daarvan is dankbaar gebruik gemaakt en zo is er een bescheiden boekje ontstaan met foto’s in zwart-wit en kleur, dat toch enig inzicht geeft hoe het leven in en rond het klooster/pension en de scholen zich in de vorige eeuw afspeelde. Eventueel geïnteresseerden kunnen een boekje à 10 euro bestellen.

Lia Schade van Westrum
lia.schwartzenberg@hotmail.nl

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann