Het Haagse dansen in de vijftiger jaren (deel 4)

Het is leuk om dingen die men niet precies meer weet toch op te schrijven. Dan komen er reacties van lezers die het nog wél allemaal op een rijtje hebben. Mijn kennis van zaken is de laatste tijd behoorlijk bijgespijkerd en iets genuanceerder dan voorheen. Zo kreeg ik ook mailcontact met leeftijdgenoten die ongetwijfeld op dezelfde tijd, op dezelfde plaatsen waren als ik en dus veel herinneringen met mij gemeen hebben.

Zo ook las ik in een oude De Oud-Hagenaar een artikel van Bertrand Versluis over Dansschool Immink, waarbij ik moest denken aan de dansavonden die Immink gaf in de oude Dierentuin. Er mocht niet ‘geswingd’ worden en hij voorkwam dat goeddeels door als platenspeler een oude pick-up te gebruiken die op een klein tafeltje was geplaatst. Aangezien de vloer niet meer zo stabiel was ging het toch al wankele tafeltje aan de wandel en schoot de naald van de plaat wanneer er niet meer netjes geschuifeld werd. Persoonlijk verdacht ik de heer Immink er van dat hij het tafeltje wel eens een beetje hielp door zachtjes en ongezien tegen een poot te schoppen…

Ook Bronmeijer organiseerde ieder jaar in de Dierentuin een geweldig dansfestijn; de Ster-kampioenschappen! Prachtige avonden waren dat. Het overgrote deel in rokkostuum en balroomdress, iedereen op chique! De wedstrijden waren alleen voor A- en Hoofdklasse.

En over chique gesproken; de wedstrijden in de grote zaal in het Kurhaus waar de champagne rijkelijk stroomde, want er waren nogal wat kapitaalkrachtige mensen in het wereldje van het wedstrijddansen te vinden die niet voor een flesje van een 30 gulden terugschrokken…

Later gingen wij soms naar een thé dansant in een vleugel van het Kurhaus aan de andere kant van het straatje waar Pia Beck haar opzwepende boogie-woogies uit het klavier van haar vleugel rammelde. Daar kwamen we ook graag, maar niet om te dansen. Wat een heerlijke muziek was dat!

Het uitgaansleven was voor ons dus niet alleen maar dansen, er was natuurlijk nog veel meer te doen in het gelukkig toen nog televisieloze tijdperk. Maar dat laatste duurde niet lang meer. In, ik meen 1957 of 1958, was ik in Krasnapolsky bij naar mijn weten de eerste danswedstrijd op de Nederlandse televisie. Wat een gebeurtenis zeg! De hele familie zat thuis voor de buis, althans, bij de buurvrouw die de trotse bezitster was van één van de eerste apparaten die op de markt kwamen. Guus kwam op de televisie! Nou, mooi niet dus, alleen de profs kwamen, ondanks dat het zwart-wit tv was, bruin geschminkt in beeld.

Er zijn nog wel wat dansgelegenheden die het benoemen waard zijn. Wim Lier op de Laan van Meerdervoort bijvoorbeeld, waar vaak selectiewedstrijden werden gedanst. Daar zijn vele zweetdruppeltjes gevallen in de spanning van ‘halen we het of misschien net niet’.

En of men nu een D- of een A-klasse niveau had, voor iedereen was die spanning even groot. Na afloop moest je genoegen nemen met het oordeel van de jury welke kwalificatie zij je toedachten en dat was soms heel anders dan dat je verwachtte. Daarbij kwam dat je wist dat juryleden niet altijd even onpartijdig waren.

Bij Dansschool Kleijnhaus werden degradatiewedstrijden gedanst, waar de dochter van Kleijnhaus ook aan mee deed en waar haar vader aan de kant stond als één van de juryleden! Al had ze op één been en op klompen gedanst dan nog had haar vader haar niet uit de Hoofdklasse laten duikelen, toch? Kleijnhaus had een grote invloed in de dansscène…

Het was een apart wereldje!

Guus van Charante
guus.vancharante@gmail.com

Gevers Deynootplein, Kurhaus, grote zaal (circa 1900). Foto: collectie Haags Gemeentearchief

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann