Doodstraf boerenmeid voor achterlaten baby

De roep om strengere straffen horen we de laatste jaren steeds vaker. Zelfs zien bepaalde mensen de doodstraf weer graag ingevoerd. In het verleden kregen twee mannen die met elkaar naar bed gingen de doodstraf, maar ook het achterlaten van een pas geboren baby werd met de galg bestraft. Dat ondervond ook de 23-jarige Allegunda achter den Bosch, die geboren was in het Duitse Xanten, net over de grens.

Het zat Allegunda achter den Bosch niet mee in het leven. Ze was als eenvoudig plattelandsmeisje in 1717 geboren te Santen, het Duitse Xanten en was in de loop der jaren in Den Haag terecht gekomen. Vermoedelijk met haar ouders, maar de juiste reden om naar de residentie te komen is onbekend. In Den Haag leek ze aan haar lot te zijn overgelaten. Mogelijk was ze hier als dienstmeid terecht gekomen. Hoe het ook zij Allegunda raakte zwanger, maar de vermoedelijke vader liet het afweten. En daar sta je dan als hulpeloos meisje in die tijd. Het was inmiddels 1740 en de zwangere Allegunda was 23 jaar. Iedere dag keek ze naar haar buik die alsmaar dikker werd. Ze was bang en de paniek groeide.

Secreet
Ze kwam bij een mevrouw terecht, waarbij ze werkte en onderdak kreeg. Vermoedelijk wist de vrouw niets af van de zwangerschap van Allegunda. Ze camoufleerde haar zwangerschap zo goed als ze kon en liet aan niets merken dat ze in verwachting liep. Ze maakte ook geen kinderkleertjes of was op een andere wijze bezig met de komende bevalling. Òf ze bewust dacht aan het afbreken van de zwangerschap, had alleen Allegunda kunnen vertellen. De naïeve jonge vrouw moet zich machteloos hebben gevoeld toen ze op het secreet zat en haar buik aanschouwde.

Bevalling
Zondag 4 september voelde ze zich vreselijk beroerd en misselijk. Ze liet bewust geen dokter komen om haar zwangerschap niet kenbaar te hoeven maken. Die middag zat ze op het secreet en bleef zitten hopen dat de pijn voorbij zou gaan. Mogelijk waren er weeën. Die avond zat ze wederom veel op de wc met als resultaat na het nodige persen de geboorte van een kind. Een voldragen vrucht zo zou later blijken. Haar paniek was groot. Ze liet het kindje achter op het secreet liggen om simpel te veronderstellen dat zo niemand zou ontdekken dat het om haar kind ging. De vrouw moest toch voorkomen voor verhoor. En geplaagd door grote angst, spanning en onzekerheid van de afgelopen maanden, bekende ze weldra haar daad.

Verhoor
Tijdens het verhoor werd ze stevig aan de tand gevoeld. De ondervragers hadden weinig gevoel voor de alleenstaande vrouw die haar kind had achtergelaten. Medisch onderzoek op de baby had uitgemaakt dat het kindje na de geboorte had geademd en geleefd, hetgeen de vrouw zwaar werd aangerekend. Ook het feit dat ze tijdens de geboorte van het kind bewust “geperst heeft om het kind kwijt te raken, terwijl ze gemakkelijk van het secreet had kunnen opstaan”, werd haar ernstig verweten en zwaar ten laste gelegd. De oordelende baljuw van Den Haag, Carel baron van Wassenaar, zag hierin duidelijk een moord, die zwaar gestraft moest worden. Met verzachtende omstandigheden werd in die tijd geen rekening gehouden. Wit is wit en zwart is zwart. Voor enige nuance was geen plaats. Dus werd Allegunda veroordeeld tot de doodstraf, die in haar geval met de strop werd voltrokken op 7 oktober 1740.

Frans van der Helm
helmhuis@ziggo.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann