En ik zei per abuis bijna thuis

Omdat mijn mailadres onder de artikelen staat die ik schrijf, bestaat de mogelijkheid om rechtstreeks op zo’n artikel te reageren en dat gebeurt vaak. Daar komt bij dat De Oud-Hagenaar ook digitaal verschijnt, zodat de krant overal ter wereld gelezen kan worden. Of die reacties nu negatief of positief zijn – uiteraard vrijwel altijd positief – zoals u zult begrijpen, hebben al die mailtjes één ding gemeen, zeker als ze uit het buitenland komen. Begrippen als nostalgie en heimwee voeren de boventoon en daar wil ik het in deze bijdrage over hebben.

Laat ik beginnen met een deel van de tekst van het lied In Den Haag is een laan:

Het begon zo gewoon
‘k Nam de trein met mijn zoon
Want dat wou ie zo graag
Waar ik als kind had gewoond
Moest een keertje vertoond
En dat was in Den Haag
In de tram naar de laan
Keek ik stil uit het raam
M’n zoon trok aan m’n mouw
Hij vroeg zijn we d’r gauw
En ik zei per abuis
Bijna thuis

Ik stond daar verdwaasd
Maar mijn zoon keek verbaasd
Naar het Haagse perceel
Toen hij zei wat ik zei
Toen ik klein was als hij
Wat een kasteel
Ook al was het niet waar
Ik streelde z’n haar
En zei we gaan maar gauw
Ik pakte z’n hand
We zochten het strand
En de hemel was blauw

Deze tekst is geschreven door Herman Pieter de Boer. Samen met Michel van der Plas reken ik hem tot de allergrootsten op dit gebied in ons land. Hij heeft gebruik gemaakt van een Frans lied La maison est en ruine. Michel Delpech bezingt hier het drama van een huis dat, omdat de rivier ernaast buiten haar oevers trad, totaal verwoest wordt. De melodie is door Claude Morgan bedacht en die is in de Nederlandse versie overgenomen. We kunnen hier niet van een vertaling spreken, omdat het hier over een heel ander onderwerp gaat. Conny Vandenbos heeft het voor het eerst in 1975 gezongen. De tekst heeft overigens niets met haarzelf te maken, omdat ze in een straat geboren is en wel op 16 januari 1937 in de Van Hoytemastraat. Wanneer u bij YouTube de titel van dit lied intikt, ziet u een afbeelding van een willekeurige laan in onze stad. Met hulp van de schrijver en kenner van de Haagse historie, Robert van Lit, kwam ik erachter dat het om de Van Boetzelaerlaan gaat, ter hoogte van nummer 86.

Terug naar het Haagje
Ik vond een groot aantal reacties met betrekking tot dit lied. Kennelijk raakt het een gevoelige snaar. Ik schrijf er een paar op:

– Erg mooi lied. Ik ben bijna 32 jaar uit Den Haag en woon nu in de U.S. Ik heb nooit heimwee, behalve als ik dit lied hoor, dan kan ik wel janken.

– Een prachtig lied voor iemand die in Den Haag is geboren, maar al lang in het buitenland woont.

– Als ik het hoor, moet ik altijd een traantje wegpinken en wil ik niets liever dan terug naar het Haagje.

– Den Haag ik mis je zóóó!

Waar ik als kind had gewoond
Het gaat hier in de meeste gevallen om het terugverlangen naar de plaats waar je geboren bent en als kind hebt gewoond. Niet zo verwonderlijk natuurlijk. Het warme nest, de veiligheid achter moeders rokken, de zekerheid dat je er niet alleen voorstond… Dit is natuurlijk niet altijd het geval, maar meestal wel, mag ik hopen. Toch denk ik dat die stad achter de duinen er ook een rol bij speelt. De manier waarop mensen daar met elkaar omgaan – en dat geldt zeker voor mijn generatie – is vaak net even anders. Ik woon in een dorp dat tegen Den Haag aanschurkt en mede daarom fiets ik nog regelmatig naar de stad waar ik geboren ben. Laatst moest ik bij het Rijswijkseplein bij een stoplicht wachten. Naast me stond een man met twee plastic tassen volgestouwd met boodschappen. Een Hagenees van het zuiverste water. We kwamen aan de praat en het stoplicht sprong van rood naar groen en weer naar rood. We hadden allebei kennelijk geen haast en konden ter plekke de problemen van deze tijd even oplossen. Dat de prestaties van ADO hierbij niet ontbraken, zal u niet verbazen. Toen ik uiteindelijk wegfietste kreeg ik zo’n gevoel van weer thuis te zijn en die dag kon dan ook niet meer stuk.

Op de tekening wordt Herman Pieter de Boer vereeuwigd door de in Den Haag geboren kunstenaar Pat Andrea.

Carl Doeke Eisma
carleisma@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann