De jaren 1949-1951 in de Haagse Torenstraat

Het verhaal met een foto van de Torenstraat door de heer Joop Bakker trok direct mijn aandacht en een aantal herinneringen kwam bovendrijven.

In bovengenoemde jaren heb ik ook op dat portiek gewoond, namelijk op 124 d. Dát was boven de fietsenwinkel op de hoek van de Zuilingstraat, onder het hoge puntdak met de drie kleine ramen. Het linkerraam was dat van mijn kamer en de rechter twee van de slaapkamer van mijn ouders. Vanuit de woonkamer keek je over het badhuis tot aan Scheveningen. De vuurtoren was in die tijd nog niet afgeschermd, je zag ’s avonds het licht steeds flitsen. En vanaf het piepkleine balkonnetje keek je van vierhoog naar beneden op het plaatsje van de fietsenmaker. De naam Ton kan ik me niet meer herinneren, maar ik mocht daar van hem altijd mijn fiets parkeren, stond-ie een beetje uit ’t zicht.

Op 122 d woonde in die tijd een jonge internist met zijn Duitse vrouw, wat heet toeval, ene heer Bakker. Later heb ik hen weer ontmoet in het Vogelwijk, hij was inmiddels een bekend chirurg geworden.

Woonwagens
Achter de friteskraam was een flinke open ruimte waar een paar woonwagens stonden die bewoond werden door de familie Theunissen, eigenaresse van niet alleen de friteskraam, maar ook van een kolossale draaimolen waar Nico, de zoon van de oude vrouw mee in de regio op de kermissen stond. Later verhuisden zij naar het hoekje in de Vleerstraat, daar hadden ze ook meer ruimte die gebruikt werd voor nóg een woonwagen. Eén van de dochters was namelijk getrouwd met, nota bene, een trambestuurder, een burger! Dat is nooit meer goed gekomen, de man heeft later een eind aan zijn leven gemaakt.

Het waren ook geen zigeuners, maar kampers en daar zit een wezenlijk verschil tussen!

Dat ik toch in hun wereldje terecht kwam en ook werd geaccepteerd kwam in eerste instantie door mijn moeder die vond dat ik hen moest helpen door wat kaartjes met namen en prijzen te maken bij hun artikelen. Ze wisten écht niet hoe je ‘nasi goreng bal’ schreef, laat staan het in die tijd nog moeilijke ‘croquetten’…

Ik studeerde toen aan de Academie aan de Prinsessengracht, afdeling reclame, dus ik maakte het ene kaartje na het andere, zonder er wat voor te vragen. Hooguit kreeg ik een zak patat. Maar toen Nico zijn molen op het Plein opbouwde, vroeg hij mij hem te komen helpen, ook bij het draaien op de feestdagen. Dat was een leuke bijverdienste voor een arme student!

Sinds die tijd reisde ik met hem mee naar Leiden (3 oktober) en alle plaatsen in het Westland.

In 1957-1958 heb ik nog bij mijn zuster in de Nobelstraat gewoond, schuin boven Kees van der Berg, de kruidenier. Die man was een talenwonder die zich door zelfstudie een hele rits talen had eigengemaakt. Achter de toonbank hing een rij plaatjes met de talen die hij beheerste! Ook buiten op het etalageraam maakte hij daar reclame mee.

Tegenover ons was de drukkerij Trio, hoe daar volgens de heer Bakker een raam van Florencia kon zitten, is mij een raadsel! Tussen Florencia en de Nobelstraat zat een flinke afstand. Alleen al op de hoek was dé beroepskledingzaak van Den Haag gevestigd; De Werkman! Daar kon een kelner zijn smoking kopen en een monteur zijn overall…

En tussen Florencia en De Werkman was nóg een zaak meen ik, maar dat kan ik me niet goed meer herinneren.

Uiteraard heb ik ook ‘genoten’ van het gebrul van de motoren als ze wegscheurden richting Scheveningen. Vóór ze bij de Noordwal waren reden ze dik tachtig!

G.A. van Charante
guus.vancharante@gmail.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann