Plaatsing dreggetjes om drenkelingen te redden

Rondom en binnen Den Haag vormden de vele grachten een ideale manier om goederen en personen te vervoeren. De grachten waren een uitstekende en drukke waterweg voor schuiten en veren Er was echter één groot nadeel aan al het water: de kans op verdrinking

Wanneer we ons verplaatsen naar 1780 dan vinden we in Den Haag zo’n 35.000 inwoners. Het is een levendige stad vol baldadige jongens, ijverige meisjes, hardwerkende vaders en barende moeders. Voor de meeste Hagenaars was het stevig werken om de kost te verdienen. De woningen waren klein en koud; in veel gevallen kon het zonlicht er niet naar binnen schijnen.

’s Zomers en ’s winters werd er met een heel gezin op enkele vierkante meters geleefd, gewoond, gegeten en geslapen. Beslist geen tijd om naar terug te verlangen. Door de grachten voeren constant boten van allerlei omvang en kwaliteit naar en van de markt of een andere plek.

Verdronken
De grachten stonken en het water was smerig door alle afval die erin werd gedumpt tot menselijke ontlasting aan toe. Daarnaast waren de grachten gevaarlijk voor de argeloze wandelaar die door allerlei omstandigheden zomaar te water kon geraken. Heel vaak waren het gevalletjes van dronkenschap, maar ook ruzies of kleine kinderen konden al spelend of spontaan in het water terechtkomen.

Zo zien we dat Klaas van den Berg van acht jaar verdronken is in 1778 evenals de één jaar jongere zoon van Willemina van der Linden. Het waren allemaal drama’s, wanneer een kind in de gracht was gevallen en te laat de nodige hulp opgang kwam.

Ook van ouderen zijn veel gevallen bekend van verdrinkingsdood, zoals de hoogbejaarde Ariaantje Uiting en de 60-jarige Daniel Dolleman. Regelmatig trokken burgers aan de bel bij de Haagse bestuurders om wat te doen aan die drenkelingen. Het machteloze toekijken wanneer iemand te water was geraakt, was een marteling voor de mensen langs de kant, die vaak zelf niet konden zwemmen en hun eigen leven niet wilden wagen. Vaak moest in alle haast gezocht worden naar een touw om de drenkeling boven water te houden. Iedere minuut telde op zulke momenten.

Dreggetjes
In overleg met de politie besloten de autoriteiten over te gaan tot daden. Er kwamen dreggetjes of reddingshaken op twaalf plaatsen in Den Haag, waarmee toekomstige drenkelingen uit het water konden worden gevist. Of deze haken aan een stok of aan een touw zaten, is niet helemaal duidelijk. Maar met behulp van een dreggetje, een soort dubbele weerhaak, kon de drenkeling uit het water worden gevist. Dit gebeurde overigens niet geheel pijnloos! Het ging hierbij vooral om plaatsen met een hoge kade, waardoor de personen moeilijk op de oever konden komen.

Langs de Prinsessegracht kwamen zowel bij het wachthuisje van de Koekampsbrug als de Maliebaansebrug een dreggetje te hangen. Aan de zuidzijde van de stad zien we dat de Vliet kennelijk ook geregeld last had van lieden te water. Het wachthuisje aan het einde van het Zieken kwam dan ook voor een haak in aanmerking evenals de commissaris van het Middelburgse Veer in zijn huisje aan de Wagenbrug.

Verder zien we ook elders langs de wallen reddingshaken komen zoals langs de Zuidwal bij de Beestenmarkt en op het Zand.

Op de hoek van het Spui en de Veerkade kwam een reddingshaak alsmede bij de wachthuisjes bij de Loosduinsebrug en de Scheveningsebrug. Den Haag was hiermee een stuk veiliger geworden!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann