Bekendste wethouder van de vorige eeuw

Het is een eer te mogen schrijven over de ‘politieke vader’ van een hele generatie sociaal-democraten. Dat was hij in elk geval voor mij. Maar hij was veel meer. Hij was vader van de hele stad. Hij waakte namelijk over ieders welzijn. En Piet Vink was gekender en bekender dan de burgemeesters, waaronder hij gediend heeft. Hoezo ‘waaronder’? Hij stak met kop en schouders boven die andere mannen uit!

We waren allebei ‘uit de provincie’ gekomen en binnen enkele jaren raadslid voor de PvdA. Dat gaf een band. In zijn geval was het Appingedam, waar hij in 1953 trouwde met Zwaantje en op het postkantoor achter het loket zat. Maar hij was ook actief in de partij en in de bond van ambtenaren. In 1960 verhuisden zij naar Den Haag, waar hij vier jaar later gemeenteraadslid werd. Als 37-jarige gold je in die tijd als een ‘broekie’. Tien jaar na de verhuizing uit Oost-Groningen werd hij wethouder van Den Haag: voor vier raadsperiodes. Tot 1986 ‘deed’ hij alle sportverenigingen, parken, volkstuinen en alle buurt- en clubhuizen. Kortom, overal waar je mensen tegenkomt. Want dat deed hij: mensen ontmoeten. Op recepties of gewoon op huisbezoek. En iedereen kreeg van ‘onze Piet’ een hand. Zijn geheugen was fenomenaal. “Is je moeder al geopereerd?” Ik denk dat Zwaantje hem daarbij hielp. Misschien hadden ze daar ‘boekjes’ voor!

Nassauplein
Hij moest makkelijk bereikbaar zijn en wilde daarom niet in die bunker op het Monchyplein, wat toen het stadhuis was. Nee, Piet nestelde zich met zijn portefeuille Jeugd, Sport en Rekreatie om de hoek, aan het Nassauplein. Daar konden de mensen zo binnenlopen. De eerste periode van mijn politieke ‘loopbaan’ zat ik (met Jan Heemskerk) in zijn JSR-commissie. Elke twee weken kwamen we met Piet de agenda doorpraten. Niet om conflicten te bezweren, maar vooral omdat hij de solidariteit met zijn partijgenoten koesterde. Hij zorgde voor de fusie tussen ADO en Holland Sport. En De Uithof is er ook dankzij hem gekomen. Maar zo heeft hij nog honderden lintjes doorgeknipt en overal weer handen schudden en de vraag, hoe het met ‘die-en-die’ gaat!

Ook zijn ambtenaren droegen hem op handen en niet alleen omdat hij eens Personeelszaken erbij deed. In zijn laatste periode was hij tevens wethouder van Volkshuisvesting. Ik herinner mij het kraakpand aan de Steijnlaan in Transvaal. Dat moest ontruimd worden en de ME stond klaar. Maar ik mocht proberen de krakers eruit te praten. Paar keer heen en weer en ziet: er kwam een compromis, want ze kregen een ander pand. Piet Vink was namelijk op en top van het harmoniemodel. Als hij in 1986 geen afscheid had genomen, was er volgens mij geen links college gekomen en was het stadhuis niet naar het Spui verhuisd. Maar dat is voor een ander verhaal. Dat overigens weer niets afdoet aan het monument dat Piet Vink voor Den Haag was en altijd zal blijven.

Jaap Huurman

Piet Vink Prijs
Twee jaar na Piet’s overlijden stelde onze Vereniging van Oud-Gemeenteraadsleden deze prijs in. Sinds 2004 is de beker met geldprijs van max. 4.500 euro – in de regel door een lid van B&W – uitgereikt aan een Haags initiatief van vrijwilligers, dat de ‘samen-leving’ bij elkaar brengt en houdt. Voorbeelden staan op vog.nl/winnaars. Voor dit jaar kunnen tot 14 september bij de jury (jolanda.vandersalm@denhaag.nl) weer initiatieven op één A4 worden ingediend. Ook melden wat er met het geld gedaan gaat worden! Voor overige info, zie: vog.nl.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann