De rooms-katholieke kerk aan de Beeklaan

24 jaar Bim Bam Beieren. Het klokkengeluid van de rooms-katholieke kerk van de Beeklaan gaf precies aan of er een dooie was of een trouwpartij. Maar hinder? Nee, hoor. Het was wel gezellig. Het gaf wat reuring aan het straatbeeld. De kerk zelf? Tja, die ziet er zwart uit. Maar vind je het gek? Al dat verkeer wat er langs raast.

Toen wij in 1974 ons huis betrokken, waande ik mij erg rijk. Wat een uitzicht: allemaal bomen. Je kon in je huis bijna in je blote niksje lopen. Geen mens dat het zag. De tuin was ommuurd. Newtonstraat – Newtonplein – Cartesiusstraat. Door de dichte rij bomen, ook als de bladeren waren gevallen, zag je niet veel. Zo dicht stonden ze op elkaar. Het enige wat je zag was de contouren van een fontein. Voor de tuin, richting kerk, was een klooster. Helaas hebben wij dat maar een jaar of tweeënhalf mogen zien. Toen ging men het slopen. Van de sloop heb ik een aantal foto’s genomen. Was er in de Newtonstraat een (vrouwen)klooster. In de Noorderbeekdwarsstraat had je een mannenklooster. Daar waar nu, alweer enige jaren, nieuwbouw staat. Wij zelf woonden in de Newtonstraat. Waar nu ongeveer de corridor is van het verzorgingstehuis en de woningen. Er was ook een stalen deur, in de muur. Zo ongeveer tegenover de garage van van Boheemen. Dat was er toen nog. Ook dat is ter ziele gegaan. Er is nu een hof van Boheemen. Ook daar hebben wij veel foto’s van gemaakt. Waren er eerst schuurtjes en tuinen, nu dan een hof. Op een mooie namiddag, ik kwam van mijn werk, zag ik bij de Emmakade een hoop rook. Ik schrok. Verrek! M’n huis staat in de fik. Door de Newtonstraat heen rijdende zag ik dat de kerk in de fik stond. Ik als een speer naar boven. M’n fototoestel gepakt. En een stel foto’s gemaakt. Even later werd ik weggestuurd door de al gearriveerde brandweer. Maar m’n foto’s, die had ik; dacht ik…

Nog geen maand later werd er ingebroken in ons huis. Zo, hé. Wat een zooitje! Er waren enige spullen ontvreemd. En wat dacht je nog meer? M’n fototoestel. Ja, dat was balen. Een paar jaar later was er ook een brand tegenover de kerk. Waar men schuimplastiek verkoopt. Daar heb ik nog wel een paar foto’s van. Ja, met een nieuw gekocht fototoestel dan wel, hè.

Nog een laatste anekdote dan. Wij bewoonden het pand 519. Ook ons huis werd af en toe onder handen genomen. Gelijktijdig moest mijn dochter Linda, een scriptie schrijven over iets ouds. Wel, zeg ik tegen haar, neem je vader. Die is oud. Geen optie. Toevalligerwijs ontdekten wij een geadresseerde briefkaart, van een omroepstichting. Aan een bewoner van het pand wat wij thans bewoonden. Dat heeft zij met mij uitgezocht in het archief van Den Haag. Dat wil zeggen: ik was bezig met een genealogisch onderzoek en zij besteedde de tijd aan het pand. Daar heeft zij een heel leuke scriptie van gemaakt. Dus aan de rooms-katholieke kerk aan de Beeklaan, en omgeving. Ik kan er wel een hele pagina mee volschrijven.

Aad van Krevelen
ajlvankrevelen@hetnet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann