Scheveningse Bosjes

Het is niet voor het eerst dat er een aanslag dreigt te worden gepleegd op het voortbestaan van (een deel van) de Scheveningse Bosjes. In 1970 werden er plannen ontwikkeld om ten behoeve van de nieuwbouw c.q. uitbreiding van het Vredepaleis een niet onbelangrijk gedeelte van de Bosjes daaraan op te offeren. Tegelijkertijd was dat ook aanleiding om een plan te ontwikkelen om Madurodam uit te breiden ten koste van dit schitterende natuurgebied.

Verontwaardigde bewoners van de Archipelbuurt vormden naar aanleiding van die angstdroom een actiecomité dat zich sterk maakte om beide plannen de grond in te boren. Een van de protesterende bewoners was Anton Boersma. Een rijzig, kleurrijk figuur, werkzaam als voorzitter van de KVP, kring Zuid-Holland en tevens zelfverklaard voorzitter van de kunstenaarssociëteit Pulchri Studio. Hij nam contact met mij op omdat ik in die tijd enige bekendheid had opgebouwd o.a. als kunstenaar/actievoerder en ontwerper van affiches voor tentoonstellingen in het Haags Gemeentemuseum. Hij verzocht mij een actieposter te ontwerpen tegen die desastreuze plannen met als kreet ‘De Scheveningse Bosjes plat? NOOIT!’

Van het een kwam het ander en ging ik mij daadwerkelijk tezamen met het actiecomité en een orkestlid van het Residentieorkest, André Lüske – tevens lid van de Sociëteit – inzetten om een protestmars door de Bosjes te organiseren die zou eindigen met een manifestatie in het Circustheater. Dit theater was toentertijd eigendom van de beruchte Reinder Zwolsman, die zo’n beetje eigenaar was van heel Scheveningen-badplaats. We maakten plannen om in het theater een groot spektakel te organiseren met een keur aan Haagse topartiesten op allerlei cultureel gebied. Doordat Lüske als muzikant deel uitmaakte van het Residentieorkest kon hij leden van het orkest, maar ook van de Haagse Comedie, Nieuwe Komedie en individuele Haagse topartiesten enthousiast maken voor deelname. André wist dat Zwolsman een fanatiek amateur operazanger was. Wij maakten met Zwolsman een afspraak met als doel zijn Circustheater gratis te kunnen gebruiken en wisten hem te lijmen met de belofte dat hij óók zou mogen optreden met een door hemzelf gekozen en gezongen aria. Hij stemde daarmee in en koos voor de aria ‘In diesen Heil’gen Hallen’ uit de opera Die Zauberflöte van Mozart.

Door de vele publiciteit in de plaatselijke pers met betrekking tot de protestmars en de daaraan gekoppelde manifestatie was de opkomst boven ieders verwachting. Naar ruwe schatting kwamen zo’n 500 deelnemers naar de Kerkhoflaan voor de start van de mars.

Tegelijk met de aankomst van de eerste protestwandelaars bij het Circusgebouw moesten de laatsten nog beginnen met de tocht over de kronkelige smalle wandelpaadjes. Het geheel was uitermate geslaagd te noemen en van hoge artistieke kwaliteit, ondanks de onverwacht hoge decibellen van een beatgroep, waardoor een aanzienlijk aantal bezoekers geschrokken hals over kop de zaal verliet, en slechts met veel moeite overreed kon worden om terug te keren. De volgende ochtend werd er in de dagbladen De Telegraaf en Trouw verslag gedaan van het hoe en waarom van de protestmars en het optreden, inclusief foto’s van het optreden van Zwolsman. De Haagse pers liet verstek gaan.

Het gehele gebeuren en de commotie daaromheen over de uitbreidingsplannen van het Vredespaleis veroorzaakte zelfs dat er in de Tweede Kamer vragen werden gesteld aan de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Joseph Luns, die verontwaardigd alles ontkende, zoals men van hem gewoon was. De algemene verontwaardiging die bij de bevolking door alle commotie was ontstaan had in elk geval optimaal resultaat opgeleverd.

Adelbert Foppe
afoppe@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann