De Tour de Archipel in Den Haag

Het was het jaar 1960 toen een aantal, dan nog jonge, gasten van rond de 25 à 26 jaar bij elkaar kwamen om iets voor een goed doel te organiseren. Die ‘jongens’ van het eerste uur waren bij mijn weten Rob ten Hage, Joop van der Poel, Ton Bourquin en Koen Heijnen, waarvan Rob en Joop, voor zover ik me herinner, de echte opzetters waren.

Dat goede doel was het toenmalige Prinses Beatrixfonds, tegenwoordig het Prinses Beatrix Spierfonds, een organisatie die zich destijds inzette voor de strijd tegen polio en nu voor spieraandoeningen. Tevens organiseerde dit fonds elk jaar een groot feest voor de patiënten in de Houtrusthallen.

In die tijd waren in Den Haag de ‘dikke banden’ races nogal populair en besloten werd om in de Archipelbuurt/Willemspark een Tour de Archipel wielerkoers op te zetten, de opbrengst waarvan ten goede zou komen aan het bovengenoemde fonds.

Anderen die er in de loop der jaren bij betrokken raakten, waren Joop Verhoef, Aad Wijntjes, Herman de Swart, jonkheer Floris Beelaerts van Blokland en Menno Houtman, Herman van er Spek, A. Maaskant, meneer en mevrouw Van den Berg, M. Hannappel en vele vele anderen.

Vele buurtbewoners verleenden gedurende de jaren ook hand- en spandiensten, Broeder Benedictus uit de Malakkastraat die het ‘Tour Nieuws’ stencilde, mevrouw Hurders uit de Atjehstraat, typiste van deze uitgave, Arnold van den Hoek, redacteur van het ‘Tour Nieuws’.

Zaken waar rekening mee gehouden moest worden, waren de vergunningaanvragen bij de gemeente om de ronde te mogen houden, het afzetten van de straten voor doorgaand verkeer en een parkeerverbod. Onder andere toenmalig wethouder Vink heeft zich heel enthousiast ingezet om alles voor elkaar te krijgen. Ook de politie verleende alle medewerking. De eerste ronde werd georganiseerd in 1961 op het Burgemeester De Monchyplein, helaas werd dit echter niet zo’n succes, zowel qua animo als opbrengst.

Derhalve vond de volgende editie van 1962 plaats in hartje Archipelbuurt en wel het rondje Bankastraat, Soendastraat, Borneostraat en de Billitonstraat. Start en finish van de ronde waren in de Bankastraat, ter hoogte van Slagerij Streng.

Aangezien dit wel aansloeg, is deze ronde van 1962 tot en met de laatste in 1970 op dit ‘parcours’ gehouden. Daar de Bankastraat eveneens als doorgaande route voor HTM-buslijn 22 fungeerde, moest ook hiervoor wat geregeld worden om deze bus om te leiden. Dit hield onder andere in dat stipt om 21.00 uur de hekken open moesten in de Bankastraat om bus 22 weer zijn normale route te kunnen laten rijden.

Als jurylid waren onder andere meneer Ammerlaan, fietsenmaker en in het bestuur van wielervereniging de Spartaan, en meneer Bruin, van wielervereniging de Kampioen, aanwezig. Een van de redenen om hen erbij te betrekken, was het feit dat op deze manier zeker gesteld kon worden dat er geen leden van beide wielerverenigingen meededen aan de dikke bandenrace. Zij zijn er vele jaren bij geweest. Later mede-jurylid en eveneens omroeper was meneer Maaskant uit de Atjehstraat, hij vervulde het ‘vak’ van omroeper met verve, kan ik me herinneren.

De deelnemers kwamen uit heel Den Haag, maar voor een belangrijk deel uit de Archipelbuurt, Willemspark en directe omgeving. Namen die te binnenschieten zijn onder andere Jos Schijf, Ronnie Penning, Bart van Benthem, Harry Verkuijlen, De Moedt, Jonkman, Aalbers, Van Bohemen, Van Westing, Wesselink, Puck van der Wiel en ondergetekende Dick van der Wiel.

Ook door middel van posters en aanplakbiljetten op bijvoorbeeld scholen werd de Tour de Archipel onder de aandacht gebracht, hetgeen na verloop van tijd leidde tot een ‘verHaagsing’ van de Tour de Archipel.

Als prijsuitreik(st)ers waren veel, toen en nu nog, bekende personen betrokken, de bekendste waren wel Coen Moulijn, Mies Bouwman en Kees Verkerk. Verder waren er onder meer Rien (Stiefbeen) van Nunen, Willy (Dikke Deur) Ruys, Teddy Scholten, Trea Dobbs, Lonneke Hoogland, Mary Schuurman, Rosita Bloom en Ilonka Biluska.

Allen verleenden geheel belangeloos hun medewerking. Degene die dit onder meer op zich nam was wederom Joop van der Poel, die in de beginjaren daartoe het blad Margriet benaderde met de vraag of zij hem konden helpen aan adressen en/of telefoonnummers.

De etappe- en eindwinnaars maakten hun ereronde in door garages beschikbaar gestelde auto’s, variërend van een classic car en een aftandse Volkswagen Kever met open dak, inclusief bijna afvallend nummerbord tot een MG B en een door Auto Haag beschikbaar gestelde Renault Floride.

Voor prijzen en sponsoring werden bedrijven zoals Verkade, Riedel, Coca Cola, Seven-Up en Jamin benaderd. Met Seven-Up werd halverwege de jaren zestig onder meer geregeld dat de opbrengst van het statiegeld van alle tijdens de Tour de Archipel verkochte flesjes naar het Prinses Beatrix Fonds zouden gaan.

Verder deden praktisch alle lokale winkeliers in de Archipelbuurt en Willemspark mee door bij te dragen aan de te verdelen prijzen, dit door middel van tegoedbonnen of het ter beschikking stellen van andere cadeaus voor de aan de Tour de Archipel verbonden loterij.

Deze Archipel-winkeliers (en dat waren er nogal wat in die tijd) waren de kruideniers, melkboeren, slagerijen, bakkers, fietsenmakers, drogisterijen, horeca, bloemenzaken, cafés en ga zo maar door. Ook etalagewedstrijden zijn er georganiseerd.

Halverwege de jaren zestig werd ook een ludieke winkeliersrace georganiseerd waarbij praktisch elke deelnemende winkelier verkleed zijn rondjes maakte (inclusief mijn vader).

Ook werd geregeld dat elke deelnemer, dus niet alleen de winnaars, in meer of mindere mate een prijs zouden krijgen. Een extra reden om dit te doen, was het feit dat er dan eveneens zeker gesteld kon worden dat de rugnummers terug ingeleverd zouden worden… Geld werd onder meer gegenereerd door loterijen en tijdens de ronde werd er ook gecollecteerd door meisjes uit de buurt, Jacqueline Kraaij en Patricia Heirman zijn namen die te binnenschieten. Af en toe moesten sommigen wel een beetje afgeremd worden, daar ze te brutaal werden…

Ook donateurs- dan wel contributiegeld voor een bedrag van vijftig cent per maand gedurende zes maanden bracht geld in het laatje, dit werd voldaan door middel van een heuse contributiekaart met daarop zes afscheurbare bonnetjes à raison van vijftig cent per maand. Dit mocht ook in één keer voldaan worden… De donateurs werden gedurende die tijd door middel van een krantje (werd gratis gestencild) op de hoogte gehouden van de vorderingen en resultaten.

De fotografen die de foto’s namen deden dit ook op geheel vrijwillige basis, onder andere Robbie Pauwels (eveneens begenadigd gitarist voor bijvorbeeld Toon Hermans) en fotograaf Jautze, beiden uit de Malakkastraat, H. Crebas en niet te vergeten jeugdfotograaf voor de Haagsche Courant, Harry Verkuylen uit de Atjehstraat, eveneens deelnemer en winnaar geweest. Veel majorette- en drumbands (Duindorp) fleurden het geheel belangeloos met muziek en shows op. De prijsuitreikingen vonden onder meer plaats in het zaaltje van de Vredeskapel in de Malakkastraat, de zaal van de Engelse Kerk op de hoek van de Arie van der Spuyweg en de Timorstraat en een van de cafés op het Rijswijkseplein.

De opbrengsten varieerden van een magere 175 gulden in 1961 tot 3.000 gulden in latere jaren, indertijd toch een heel bedrag. Dieptepunt was eigenlijk wel toen er in 1970 besloten werd om te stoppen, dit vanwege het moeilijker organiseren vanwege vergunningen en omleidingen, alsmede afnemende animo bij de winkeliers en publiek. Tegenwoordig zou men voor gek verklaard worden bij alle instanties om zo iets voor elkaar te krijgen, in die tijd was het nog mogelijk.

Dick van der Wiel
fam.vanderwiel@ziggo.nl

Met medewerking en dank aan Joop van der Poel (bijdrage, foto’s en knipsels) en Floris Beelaerts van Blokland (bijdrage).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann