Kampeergenot tijdens zomervakanties

Als lid van één van de vele jeugdverenigingen in Nederland, namelijk de Vrijzinnig Christelijke Jeugd Centrale (V.C.J.C.), afdeling Rijswijk, maakte ik op jonge leeftijd (acht jaar) en direct na de oorlog kennis met het groepskamperen. Eerst met mijn eigen clubje in de buurt veilig op het erf of in de gereinigde stal van een boerderij. Later onder andere op het kampeerterrein van jeugdherberg Ockenburgh. Daar in de duinen brachten we met onze groep in van tevoren klaargezette leger tenten de Pinksterdagen door.

We fietsten als pubers vrijdag in de namiddag voor Pinksteren samen naar de Pico, de jaarlijkse Pinkster Conferentie. Dat gebeurde op het naastgelegen Solleveld. Dat was privéterrein en dus veel rustiger. Afdelingen uit onze provincie ontmoetten elkaar om gezamenlijk onder andere te eten, sporten, zingen, luisteren en proberen te slapen in de ruime legertenten. Dat laatste slaagde meestal het minste. Met twaalf clubgenoten in één tent slapen was wel wennen!

Altijd mooi weer
Bij één van deze bijeenkomsten moest je meteen na aankomst je eigen brood bakken. Dat deed ik samen met iemand van een andere afdeling. Een leuke ervaring, vooral toen ons baksel lekker zwart werd! Maar de contacten waren gelegd en dat was de bedoeling. Op zondagmiddag, na de dienst in de ochtend in het openluchttheater of bij regen in de grote centrale tent, vertoonde een afdeling in het amfitheater een lekenspel, een religieus getinte eenakter. Daarna werd het thema van het lekenspel in groepjes besproken. Heel serieus allemaal, maar desondanks waren het heel fijne dagen met o.a. veel volleybal en samenzang. In mijn herinnering was het altijd mooi weer!

Eens in de vijf jaar, een lustrumjaar, kwamen afdelingen van de V.C.J.C. uit het hele land bijeen op de landelijke Pico. Een ware belevenis! Een speciale trein bracht ons in 1958 naar de Besthmener Berg nabij Ommen. Daar moesten we met onze bagage uit de trein in het talud springen, omdat het geen officiële halte was. Een spannend begin! We waren daar met 3.000 jonge mensen tussen vijftien en negentien jaar. Er was een enorm amfitheater, waarin de afdelingen met hun vlag voorop, kwamen plaatsnemen, onder de tonen van een groot blokfluitorkest. Mijn jongere zusje en ik speelden daarin mee. We luisterden naar de speeches en de preek op zondag en er werd heel veel gezongen.

Op zondagmiddag zagen we er een openluchtspel op het grote podium, bij ons lekenspel geheten. Heel indrukwekkend! We zaten er onbeschermd in de felle zon. De EHBO-dienst had letterlijk de handen vol met het wegdragen en laten bijkomen van talrijke flauw gevallen deelnemers. Ook heel indrukwekkend! Het programma ging gewoon door… Dit alles speelde zich af tijdens de Pinksterdagen van 1958.

Na het volgen van een trainingskamp voor aanstaande kampleiders ben ik jaren lang actief geweest in het leiden van jongenskampen tussen twaalf en zestien jaar. Ik begon met mijn twee linkerhanden als chef materiaal, de Chem. Dat hield in: controle van het tentmateriaal, scheerlijnen aantrekken of vieren, regengootjes graven en de olielampen verzorgen. Maar ook ‘de Bruin’ schoonmaken. Dat was dus waar we onze behoeften kwijt konden: een paar gaten in de grond, met zeilen afgeschermd. Aan een tak of een stok rollen toiletpapier.

Eenheid
Het was verbazend hoe vlot de groep een eenheid ging vormen. En ook in de leiding vond men elkaar snel. Die bestond uit studenten in de sociale vakken, leerlingen van de Sportacademie, kwekelingen en beginnende onderwijsmensen, zoals ik. Voor mijn hoofdakte was ervaring in het jeugdwerk verplicht. Daaraan heb ik ruimschoots voldaan. Heel fijn om met deze vrijwilligers samen te werken. Het was voor mij ook een soort van vakantie, want ik had nog geen geld en ook niet de behoefte aan reizen. Dat kwam pas na tien jaar, toen ik een relatie kreeg. Er waren zomers, dat ik van het ene naar het andere kamp trok. Op die manier vulde ik mijn zomervakanties. Wel vermoeiend, maar de moeite waard.

Op deze manier was het kamperen leuk, gezellig en leerzaam. Zo kon het dus ook!

Barend Jan Donker
lindenf@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann