Austin 1800 Balanza

Weinig van u zullen hem zich waarschijnlijk nog herinneren, de Austin 1800 Balanza. Een design van de legendarische Italiaanse Pininfarina op basis van de even zo legendarische ontwerper Issigonis die ook de Mini uit de jaren zestig op zijn naam had staan. Een voor die tijd ruimte-auto met de revolutionaire Hydrolastic-vloeistofvering.

De vormgeving was heel bijzonder en leek wat op een uitgerekte Austin 1100 Glider met ook zo’n korte kont. Uiteraard veel glimmend chroom. Een Austin waarin het begrip ruimte werkelijk inhoud kreeg. Ik heb nog nooit zo’n kale auto gezien wat interieur betreft, want alles stond in het teken van bergruimte. Kaal, maar toch Engels chic. ‘Less is more’ had het thema kunnen zijn. Het dashboard bestond uit een lange smalle snelheidsmeter, een paar tuimelschakelaars en een paar controlelampjes en het contactslot. Voor de rest niets. Daaronder een enorme pakjesplank die enorme ruimte bood voor het opbergen van kleine persoonlijke bezittingen, zoals camera’s, pakjes sigaretten en tasjes, zoals beschreven stond in de folder. Het inbrekersgilde was toen blijkbaar nog niet zo actief. Dit moet je nu niet meer in je hoofd halen om in een folder te zetten. En zo schreef men ook: ‘Vele dingen die anders door de hele wagen slingeren, kunnen nu een plaats krijgen in de open opbergvakken in alle portieren. Wij denken hierbij vooral aan kaarten, reisgidsen, mappen met papieren, handschoenen, enz.’ Wat klinkt dit nu lief.

De handrem kwam schuin uit de vloer en het was een kwestie van aantrekken. Om hem te ontgrendelen was het nog even verder aantrekken, knop draaien en hij schoot weer omlaag. Nu we het toch over de vloer hebben, daar zat ook een rond metalen voetknop, waarmee je het grootlicht bediende. Wat ook als pluspunt werd gezien in het kader van ruimte was de hoedenplank. Zo schreef Austin in de folder: ‘Tussen de achterruit en de leuning van de achterbank bevindt zich nog eens een ruime bergplaats voor kleine bagage’, met op de foto een hoed, een paraplu en een stratenboek. Lekker verhaal, maar bij de eerste de beste bocht vlogen al deze items natuurlijk van links naar rechts. De bagageruimte was ook heel plat en praktisch van vorm en tussen de achterruit en de leuning van de achterbank was nog een brede hoedenplank voor kleine bagage. Ook bij de Balanza, net als bij de Mini, stonden de wielen op de uiterste hoeken, hetgeen een goede besturing en een rotsvaste wegligging garandeerde. Royale voorstoelen en een ruime achterbank. Ik zie mij nog zitten als 13-jarig Haags pikkie in deze grote Balanza in de showroom van de Austin-dealer in de Parkstraat, met verbazing kijkend naar het royale, wat kale dashboard achter een fors stuur dat net als bij de Mini wat scheef naar het midden stond. Imposant – dat wel – en heel bijzonder voor die tijd en ik heb het nu over het jaar 1964. Tja, de Austin 1800 Balanza. Volledig vergeten, vrees ik.

John Vroom (autojournalist)
johnvroom@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann