Ford Taunus 12M

Met groot plezier heb ik ook deze week weer de De Oud-Hagenaar van voren en naar achteren bekeken en gelezen. Een prachtige rubriek treft me vaker, namelijk die van John Vroom. In een aflevering wordt een foto getoond van de Ford Taunus 12M.

Als ik denk aan de Taunus 12M, denk ik aan mij eerste auto; ook een 12M, maar een ouder model – dacht ik. In mei 1965 deed ik (voor de eerste keer) met goed gevolg mijn rijexamen, met name vanuit het Haagje over de rotonde bij toenmalig Ypenburg naar Delft. Daar over bruggetjes en nauwe straatjes; een genot, want ik vind autorijden nog steeds leuk en heel fijn en dat schadevrij na ruim vijftig jaren.

Hierbij een foto genomen in Delft. In het jaar van mijn examen waren vooral de kleinere auto’s voor de smalle beurs aantrekkelijk. Een kevertje vond ik met mijn lengte van 192 cm te eng, zodat ik omzag naar een betaalbare ‘middenklasser’; daarbij geholpen door kennissen viel de keuze op de 12M. Bij het toenmalig Centraal Autobedrijf in het Haagje viel ik voor de 12M; wat een auto, lekker ruim en prachtig uiterlijk. Deze Ford, geproduceerd in Keulen, met voorwielaandrijving! Ik vond dit werkelijk heel bijzonder, waaraan een super rijeigenschap verbonden. Tenminste, in mijn ervaring. Deze 12M is een Amerikaans ontwerp bestemd voor de Europese markt. De korte motor (met 1,2 liter) werd ook nog naar de vooras geplaatst. Bijzonder was de ruimte voorin met één zitting zowel voor de bestuurder én de passagier; wel met twee rugleuning. Verder drie stuurversnellingen en de handrem links van het midden onder het dashboard.

In het jaar 1967 kreeg het personeel van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds de koude mededeling dat het kantoor aan de Benoordenhoutseweg 46. Overgeplaatst zal worden naar Heerlen. Zeker voor het personeel een koude douche, maar daarover binnen dit artikeltje terzijde. Het jaar daarop ging ik met enkele collega’s ‘op verkenning’ in het zuiden, waarvan hierbij een foto op de helling van Simpelveld (toen nog onbebouwd).

Vier maanden heb ik met twee collega’s gependeld tussen Heerlen en het Haagje; door weer en wind in de harde winter 1968-1969. Mijn 12M trok ons overal door de besneeuwde en beijzelde wegen heen; volgens mij mede door de voorwielaandrijving. De rit duurde destijds vier en een half uur! We logeerden in Ubachsberg ‘bie d’r Köster’.

‘Het Nieuwhaagje’
Hij nam ons mee naar de beroemde eeuwenoude brouwerij in Wijlre. Helaas daar kreeg m’n 12M een harde klap te verwerken. Een grote kiezelsteen sloeg door het carter, helaas. Toch vond er een reparatie plaats, maar na een paar jaar, inmiddels wonend in Nieuwehagen, gaf hij onder ruim rouwbeklag de geest.

Nieuwenhagen, leuk genoemd door de gemeentesecretaris ‘het Nieuwhaagje’. Mijn trouwe 12M was dus aan vervanging toe. Met pijn heb ik afscheid genomen.

Dit is mijn verhaal over de onvolprezen 12M.

Dick Schuurhof
dj.schuurhof@kpnplanet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann