Borgward Isabella

Als ik aan de Borgward Isabella denk, dan denk ik altijd ook even aan Wilfried Abraham. Een schoolvriend van de Van Hoogstratenschool. Hij woonde in de Moucheronstraat, waar ook onze klassenleraar de heer Jopp woonde. En daar komt het, de vader van Wilfried die organist was, had zo’n donkergrijze Isabella.

Prachtig elegante auto’s met name de Isabella Coupé. Hij werd geproduceerd van 1954 tot 1961 en toen is de fabriek failliet gegaan.

Op zich had de Isabella een aparte en zeer herkenbare vormgeving. Dat begon met de grille met het enorme Borgward-logo. Smalle oranje lampjes op de spatborden voor en een hoop chroom.

Het was niet zo maar een auto, maar een voor de notabelen destijds en hij had het imago van degelijkheid en betrouwbaarheid. De motor leverde 75 pk met een topsnelheid van boven de 150 km per uur.

Schoonheid
Het interieur was zeker voor die tijd een plaatje van schoonheid. Het meest is mij het stuur bijgebleven. Prachtig wit stuur met vier chromen spaakjes aan elke kant ter hoogte van ‘tien over half vier’, met in het midden een kleinere chromen ring als claxon. De binnen- en stoelbekleding was een combinatie van crème-achtig wit met fris rood. Een fraaie combinatie die mooi combineerde met het crème-witte dashboard met een goudkleurige band. Achter het stuur een mooi gevormde info-unit met daarin een lintsnelheidsmeter. In het midden het contact met daarnaast twee knoppen. Daarnaast de aansteker en weer daarnaast nog drie knoppen.

Alles zonder aanduiding waar ze voor dienden, maar dat zal de eigenaar wel snel onder de knie gekregen hebben, neem ik aan.

Tochtraampje
De portieren hadden een fraai kaartenhoudersvak, een armsteun en een deurhendel en twee draaihendels voor het raam en het tochtraampje. En dat laatste was wel bijzonder, want te doen gebruikelijk was dat het tochtraampje naar buiten draaide, maar niet bij Borgward, want die draaide je een stukje omlaag. Veel minder inbraakgevoelig dus.

Heel simpel, maar toch ingenieus voor die tijd was het stoelsysteem om de rugleuning te verstellen tot zelfs de ligstand. Niet dat de stoelen veel steun boden, maar dat was normaal in die jaren en datzelfde gold voor het overhellen in de bochten. Ook bijzonder voor die tijd was de gescheiden ventilatie. De bestuurder en de passagier hadden hun eigen schuifhendels om de luchtstroom te richten. De achterbank was even mooi ontworpen en naast een armsteun zat er aan de zijkant ook een keurig asbakje. Linksachter lag een trekhendel om de bagageklep te ontgrendelen. Van achter het stuur had je goed zicht op de neus en eveneens goed zicht rondom.

Trommelremmen
De Isabella stuurde zeer nauwkeurig en lag comfortabel op de weg. De vering was soepel en het geheel voelde degelijk aan. Ja, eigenlijk alles verliep soepel, zoals het gas- en koppelingspedaal en het schakelen ook, al moest dat dan wel met enig beleid. En dat gold ook voor het remmen met rondom trommelremmen. Elegante auto!

John Vroom (autojournalist)
johnvroom@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann