Van milicien tot milicien

Hierbij wil ik een woordje richten tot mijn collega’s, mede-ATDO’ers. Ik merk, dat er veel gekankerd wordt over het gedwongen dienst doen. Ik wil en kan die gedwongen dienstplicht niet verheerlijken, maar ik vind wel, dat het schikken in het onvermijdelijke de voorkeur verdient. Het komt mijns inziens in het algemeen de stemming ten goede.

Tot zover voor de lezer van nu. Ik wist er destijds nog twee bladzijdes tekst aan toe te voegen, maar die zijn op dit moment niet van belang. Wie de betrokken bladzijdes toch zou willen lezen kan zich bij mij vervoegen.

Wat De Nieuwskikker was en hoe ik daar op de tweede dag, nadat ik de bezetting van het bureau Commandement van het onderkomen van de Amfibie Technische Dienst Oosten te Surabaja de redacteur van werd, behoeft wel enige toelichting. Ik volgde de Marinier III op, die tot facteur was benoemd. Het redacteurschap moest in hoofdzakelijk in vrije tijd worden vervuld.

Ik haalde me meteen al een moeilijkheid op de hals. De vooraf verschenen acht uitgaven van de eerste jaargang waren gestencild op A-viertjes, die aan elkaar geniet werden. Ik koos voor de bladvorm en dat had zo zijn consequenties.

Men behoefde me niet te vertellen, dat de Commandant vooraf op de hoogte wilde zijn van de inhoud van het kampblad. Dus maakte ik eerst een ‘dummy’, die ik aan de Commandant voorlegde. Deze ging akkoord en ik kon beginnen aan het stencilproces. Het was in het kamp verplicht rusten van 14 tot 16 uur, maar ik had die tijd nodig om mijn blad met een oplage van 300 klaar te krijgen.

Theo Groenewege
thgroenewege@ziggo.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann