Zijn werk wekt eerder een glimlach op dan een grijns

Wanneer je met enige regelmaat artikelen schrijft voor een krant als De Oud-Hagenaar wordt het steeds moeilijker om een nieuw onderwerp voor zo’n artikel te vinden. Een prima bron is wat mij betreft de boekenmarkt die op de donderdagen van oktober tot half mei op het Plein te vinden is en de rest van het jaar op donderdag op het Voorhout. Het assortiment van boeken dat over onze stad gaat, is groot. Ik kom hier al vele jaren en heb zo een aantal van de boekverkopers leren kennen. Soms neem ik de verkoop van boeken gedurende enige tijd van één van hen over. Onlangs kwam ik met Joost Loef aan de praat over zijn vader. Joost verkoopt zowel grammofoonplaten en cd’s als boeken. Dit gesprek heeft het volgende verhaal als gevolg.

Dick is op 20 maart 1924 in Waddinxveen geboren. Van 1948 tot 1952 was hij leerling op de Vrije Academie in Den Haag. Hij kreeg onder andere les van Rudi Rooijackers en Jan van Heel. Het jaar daarop kreeg hij een studiebeurs van een jaar. Om zich in het pottenbakkersvak te bekwamen kreeg hij in diezelfde tijd les van Gerrit de Blanken. Hij heeft dan ook bekendheid gekregen als beeldhouwer en keramist. Hij had samen met de bekende schrijver en illustrator Max Velthuijs een atelier op het adres Veenkade 98c. Helaas is dit gedeelte van de Veenkade afgebroken. Tussen de toenmalige stomerij De Eekhoorn en het café De Brasem was een poort en hier bevond zich het atelier. Hij was inmiddels getrouwd en had twee zonen, Frank en Joost. In onze stad zijn diverse beelden van Dick Loef geplaatst, zoals het beeld Johanna dat sinds 1982 bij het hofje van Nieuwkoop staat en Phoenix dat in 1981 bij de RK begraafplaats Sint Petrus Banden bij de Kerkhoflaan geplaatst is. In de Waarheid van 12 november 1971 staat naar aanleiding van een expositie van zijn werk het volgende: “Dick Loef is de laatste tijd vooral bekend geworden door zijn ceramische reliëfs, maar dat hij zijn oude liefde het ‘pottenbakken’ nog niet verleerd is, bewijst deze expositie. Hij draait echter al drie jaar geen potten meer, maar vormt met de hand ‘kei-en’, omdat hij wars van alle uiterlijke versiering terug wil naar de oervorm, de kei. Ook door de prachtige glazuren zou men zweren, dat de ceramiek is opgeraapt uit een bosbeek.”

In het NRC Handelsblad van 18 mei 1976 wordt aandacht besteed aan het werk van leden van de Haagse Kunstkring. Ook aan Dick Loef; “De plastieken van Dick Loef op klein formaat hebben steeds betrekking op mensen. Ze zijn niet alleen technisch vlekkeloos uitgevoerd, maar tonen bovendien een scherp en tegelijkertijd mild observatievermogen. Een sterk gevoel van het anekdotische van het dagelijks leven spreekt bijvoorbeeld uit zijn plastiek van twee vrouwen die met elkaar in gesprek zijn, één op straat en één hangend uit een raam, een alledaags tafereel, dat gemakkelijk banaal had kunnen worden of een satirische benadering had kunnen krijgen. Bij Loef is evenwel veel meer sprake van een vriendelijke observatie dan van een cynische benadering van het burgerdom. Kunsthistorisch gezien past dit werk uitstekend in de traditie van de zeventiende-eeuwse fijnschilders, die dit soort scènes met evenveel menselijke en artistieke liefde uitbeeldden. Ook in zijn meer karikaturale mensvoorstellingen wordt hij nooit grof of ongenuanceerd: zijn werk wekt eerder een glimlach op dan een grijns.”

Dick is op 20 februari 1983 in Den Haag overleden.

Carl Doeke Eisma
carleisma@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann