‘Wat deed jij op 27 april 1967?’

Zo luidde de kop boven het artikel over de geboortedatum van koning Willem-Alexander. Voor mij is deze vraag onontkoombaar een uitnodiging tot een reactie.

Twee jaar nadat ik een jonge, beeldschone en leuke meid met de naam Ellen Pronk had ontmoet in het legendarische Café De Sport in de Kazernestraat besloten wij te gaan trouwen. Niet alleen omdat we nu eenmaal van elkaar hielden, maar praktisch gezien ook vanwege de ernstige bezwaren die haar ouders hadden tegen de omgang van hun dochter met mij.

Ellen was de dochter van haringvisser Maarten Pronk en zijn vrouw Neeltje de Mos. Rasechte Scheveningers, woonachtig in de Oesterstraat en zéér Schevenings gereformeerd. Ellen, wier oorspronkelijke naam Nellie was, moest telkens smoezen bedenken om in de weekenden met mij na het bezoek aan De Sport het bed te kunnen delen. Was het niet haar beste vriendin Petra, dan wel Kiki of Alwien, die vaak niet eens op de hoogte waren van dit complot. Pogingen van haar ouders om die losbandige dochter uit de klauwen van die rare kunstenaar, die bovendien uit een Rooms nest afkomstig was, maar bovendien niet uit Scheveningen maar in Den Haag woonde waren tot mislukken gedoemd. Maar onze liefde voor elkaar was niet stuk te krijgen. 27 april 1967 was de datum van ons huwelijk. Zo stond het ook vermeld op de huwelijksaankondiging, die geheel in stijl met die tijd door mijzelf met een link naar de Amerikaanse kunstenaar Roy Lichtenstein was ontworpen (zie afbeelding). Tot grote schrik van de Scheveningse achterban, die na ontvangst ervan die kaart in de prullenmand wierpen in de veronderstelling dat het reclame was.

Denneweg
De huwelijksplechtigheid vond plaats in het Haagse stadhuis met als getuige o.a. Amy Mengelberg, de vrouw van mijn toenmalige vriend Micha. Zij woonden toentertijd in de Hemsterhuisstraat. Tijdens het huwelijksdineetje in een Frans restaurant op de Denneweg tezamen met o.a. de ouders van Ellen werd er omstreeks acht uur via de radio bekend gemaakt dat er een prinsje geboren was. Zo werd deze dag voor mijn schoonouders toch nog een feest. Ellen en ik ervoeren de uitgelaten sfeer op de Denneweg hierom alsnog enigszins voor ons bedoeld zou kunnen zijn.

Adelbert Foppe
afoppe@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann