Wilhelmina gaf sigaren aan werkvolk Ruigenhoek

Toen haar landhuis Ruigenhoek in de Scheveningse duinen na drie maanden gereed kwam in 1917, was koningin Wilhelmina zo verrukt van haar eenvoudige buitenverblijf dat ze het werkvolk trakteerde op sigaren en levensmiddelen. En passant praatte ze ongedwongen met architect L.J. Valkenburg en veel van de honderd werklieden die rondom de woning bijeen waren.

De bouwvakkers hadden hun hielen nog niet gelicht of Wilhelmina en haar dochter Juliana betrokken in juli 1917 het kersverse onderkomen. Prins Hendrik had die zomer meer zin in de Zwitserse bergen, zodat moeder en dochter samen konden genieten van hun nieuwe woning en de gezonde zeelucht waarom het allemaal was te doen. Oorspronkelijk was het gebouw bedoeld als tijdelijk buitenverblijf, maar de zuinige Wilhelmina vond het prima zo en zó bleef het!

Al dan niet vergezeld van enkele hofdames maakten diverse leden van het gezin wandelingen door de duinen en over het strand. Wilhelmina schilderde en vond het heerlijk om in het verlaten oord tot rust te komen.

Juliana speelde ondertussen met haar hond ‘Welp’, die echter in 1921 zoek raakte in de duinen. De grote bruingestreepte herdershond was langdurig spoorloos, waarop de duinen met man en macht werden uitgekamd. Jaarlijks hielden beide vorstelijke dames verblijf op Ruigenhoek. Een logeerpartij van koningin Emma is niet in de annalen gevonden, maar ze kwam er wel regelmatig een kopje thee nuttigen.

Noordeinde
Als de koningin op Ruigenhoek zat, was dat altijd te merken aan de extra drukte in de nabije omgeving. Het keukenpersoneel en de bedienden moesten uit paleis Noordeinde komen, want het buitenverblijf had geen vaste bewoners. Zelfs de conciërge woonde niet intern. Ook liepen er wat meer agenten om de boel in de gaten te houden. Juliana heeft ook haar studievriendinnen daar te logeren gehad, toen ze te Leiden studeerde. Het moet een geweldige tijd zijn geweest.

Kinkhoest
De bevolking kwam graag zanghuldes brengen bij verschillende gebeurtenissen rondom het koninklijke gezin, zoals in 1923 bij het 25-jarige regeringsjubileum.

Onder de rook van de watertoren werd er gezongen, terwijl grenadiers en jagers verschillende huldeblijken gaven. Het was volop feest compleet met muziek en een defilé van muziekverenigingen. Zowel Wilhelmina als Juliana genoten intens van deze blijken van aanhankelijkheid. Het was een gezond oord om tot rust te komen.

Toen Juliana in 1926 aan kinkhoest leed tengevolge van een in Zwitserland opgelopen verkoudheid, vond hofarts dr Pot het raadzaam haar naar Ruigenhoek te sturen, opdat zeelucht goed voor haar zou zijn.

Roze anjer
Incidenteel vonden er ook beëdigingen plaats van een gouverneur-generaal of minister en ook is de Belgische prins Boudewijn in 1936 langs geweest. Maar verder was het onderkomen een vakantiewoning voor de familie.

Bernhard maakte er zijn entree ten tijde van de verloving in 1936. Compleet met anjer in zijn knoopsgat. Geen witte, maar een roze.

In 1965 kreeg Claus er zijn vuurdoop toen hij en zijn schoonvader 35 fazanten afschoten tijdens een jachtpartij. Nog dat jaar bestemde Juliana de woning voortaan voor haar personeel.

Brand
Tot vlak voor het uitbreken van de oorlog is Wilhelmina op haar buitenverblijf blijven komen. Na de oorlog duurde het tot 1947 voor ze er kwam, omdat de duinen te gevaarlijk waren wegens de aanwezigheid van mijnen. In 1983 brandde het huis af. Brandstichting was niet uitgesloten. De schade bedroeg 1 miljoen gulden.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann