Alfons Sassen ‘wedde op twee paarden’

Alfons ‘Fonske’ Sassen wilde zo graag zijn bijdrage leveren aan de strijd tegen het communisme, dat hij eind 1943 zich vrijwillig aanmeldde bij de Waffen SS. Als katholiek jongetje zag hij zich al vechten als een heroïsche St. Joris tegen de communistische draak. Zijn teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat hij werd afgekeurd. Mede door de inzet van zijn grote broer Wim, hervatte hij zich.

De bekende propagandist Wim Sassen schoot hem te hulp. Alfons zou net als hij Kriegsberichter worden. De gehele familie zette zich uit pure overtuiging voor de nazipropagandamachine als radiovoordrachtskunstenaars in.

Toen de oorlog begon, was Alfons Cornelis Eduard Marie Sassen het jongste kind (28-12-1926) uit een gezin van zes kinderen. Vader Jan was vertegenwoordiger van de Rooms-katholieke Staatspartij en handelsman. In Geertruidenberg leidde moeder Johanna van Bavel de winkel De Zon. Alfons was pas een beginnende puber: “Op 10 mei had ik de leeftijd van 13 jaar bereikt, viel Duitsland onverwacht Nederland binnen. Mijn vader bevond zich juist op dat moment op zakenreis in België, mijn broer vertrok deze dag naar Zeeland waar hij als Nederlandse soldaat zijn plicht moest vervullen. In het begin stond ik vijandig ten opzichte van deze indringers, evenals mijn broer en vader. Doch langzamerhand kwam ik onder de invloed van de propagandaleus: Als wij er niet gekomen waren, waren de Engelsen bij ons gekomen. Mijn vader werd lid van Zwart Front, evenals mijn broer en ik stapte rond met mijn indianenpak met de Duitse adelaar erop. Ik voelde het als mijn plicht mijn vader in zijn strijd te volgen.”

Alfons kwam als oorlogsverslaggever terecht bij radiozender Stuttgart (Stem van het Rijk) tot eind augustus 1944. Met de Duitse nederlaag in het verschiet, besloot Wim zijn broertje Alfons in de buurt te houden. Wim zat toen als eindredacteur van Courant Nieuws van den Dag (Telegraaf) in Amsterdam en verzocht de overplaatsing van Alfons naar de hoofdstad.

Ondertussen had Wim toenadering gezocht met het verzet. Anthony Mertens stond in contact met een knokploeg uit Alkmaar. Er werd een overeenkomst met de broers gesloten. Bij een Duitse nederlaag zouden zij hulp bieden. Als tegenprestatie leverde Wim inlichtingen over de SD, de Waffen SS, wapens en ID papieren. Alfons werd hierin betrokken. Hij moest zich aanmelden bij de Abwehr en van binnen uit de organisatie spioneren.

Het zou een dubbele deal blijken. Alfons besloot ‘op twee paarden te wedden’: zijn diensten te verlenen aan het verzet en aan de Duitse contraspionagedienst.

Als ‘agent’ moest hij het verzet moest penetreren. Begin 1945 werd Alfons hiervoor ondergebracht bij Abwehrstelle Driebergen. Tijdens zijn missies werd hij vergezeld door Hans Schild die hij op zijn Kriegsberichter- opleiding had ontmoet.

Hun operatiegebied was Den Haag en omstreken. In de Acacia bar (Wagenstraat 147) kwam Alfons in contact met Jacobus Coolen en Andries Daniels. Deze zware jongens waren betrokken bij roofovervallen “stunts” zogenaamd ten bate van de illegaliteit. Alfons en Schild besloten mee te doen.

In totaal voerden ze zo’n veertien roofovervallen uit. Hun buit bestond uit goud, geld, juwelen, sigaren, drank en luxe artikelen. De tactiek was steeds het zelfde. Tijdens hun bezoeken aan Den Haag boekten ze een kamer in Hotel Terminus, planden de operatie en informeerden zich over ‘gefortuneerde’ particulieren. Aan de voordeur van het slachtoffer (bij voorkeur een ondernemer of gefortuneerde particulier) identificeerde Alfons zich als een SD-agent met het voorwendsel het perceel te willen doorzoeken op onderduikers. Eenmaal binnen haalde hij zijn wapen tevoorschijn en liet de andere drie mannen binnen. Een van de laatste overvallen was op De la Reyweg in Den Haag.

In april 1945 werden de jongens aangehouden tijdens een die dag toevallig gehouden razzia van de SD. Alfons coverstory was dat hij daar op missie was en een Engelse officier zou ontmoeten. Bij fouillering bleek hij een revolver bij zich te hebben en valse papieren op de naam Smit. Eind april 1945, enkele dagen voor de bevrijding bevrijdde Wim Alfons uit de gevangenis.

Duikadressen
Op 8 mei vertrokken Alfons en Wim naar Alkmaar en werden door Mertens en KP opvangen. Ze hielden hun woord. Beide Sassen werden op duikadressen ondergebracht. Terwijl Wim zich gedeisd hield, werd Alfons gerekruteerd door de chef Inlichtingendienst Politieke Misdrijven Wim Sanders in Amsterdam: “[Sanders] Ik heb Fonske leren kennen op voorspraak van een drietal mij goed kennende lieden te weten Pierre Colaris (De Bie), chef KP Noord Holland, Ed Conijn chef KP te Alkmaar en Anthony Mertens, secretaris van de directie van De Linie. Zij introduceerden hem, omdat hij gewerkt zou hebben bij de Abwehrstelle Driebergen onder Bulang. Ik heb in deze introductie aanleiding gevonden om Sassen te laten werken voor de Dienst Politieke Misdrijven, bij het opsporen van agenten van de Abwehrstelle.”

“Sanders heeft mij [Alfons] toen als speciaal agent nr. 210 bij dit bureau aangesteld. Mijn werk was zo uitstekend, dat ik door Sanders als speciale agent in Duitsland tegen weerwolfcentra’s ingezet werd. Ik kreeg van Sanders een legitimatie op naam van Pierre van Aalst.”

Terwijl Alfons een carrière als penetratieagent maakte, werd Wim’s duikadres in juli 1945 bij opsporingsdiensten bekend. Hij werd vervolgens opgesloten in Fort Blauwkapel, van waaruit hij op 15 december 1945 met twee anderen mocht ‘ontsnappen’. Wim kreeg hulp.

Tot zijn aanhouding in 1947 werkte Alfons voor diverse opsporingsdiensten. Al zijn rapporten betreffende anticommunistische activiteiten in en om Nederland waren gebaseerd waren op fantasie. Het was volkomen onduidelijk wat hij precies op missie in België en Duitsland deed.

Alfons kwam tot juni 1948 onder toezicht te staan van de Stichting Toezicht Politieke Delinquenten. Daarna verdween hij naar Spanje. In 1951 reisde Alfons zijn oudste zus Maria achterna en kwam aan in Ecuador. Daar werd Alfons militair adviseur en onderhield hij nauwe contacten met uitgeweken nazi’s als de Klaus Barbie en Hans Ulrich Rudel. In de jaren zestig werd Alfons opnieuw gerekruteerd door de Duitse geheime dienst. Alfons Sassen overleed in Quito op 16 augustus 2008. In een memorial werd zijn glorieuze SS-verleden aangehaald. Een carrière die hij nooit heeft gehad.

Jochem Botman
jamebotman@gmail.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann