Strafwerk na Nederland-Duitsland (2-1)

14 maart 1956, drie uur in de middag. Voor een etalage verdringen zich tientallen mannen en jongens van mijn leeftijd (14). Wat is daar te zien? Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog zal het Nederlands voetbalelftal uitkomen tegen Duitsland, de wereldkampioen van 1954 en dat nog wel in het hol van de leeuw. Een hele happening dus – al was dat woord toen nog niet uitgevonden.

Maar er is nog iets bijzonders: de wedstrijd is te zien op tv. Een unicum, want in 1956 had de kijkbuis nog nauwelijks zijn intrede gedaan in de Nederlandse huiskamers. Sport in Beeld, de voorloper van Studio Sport, bestond nog niet en er was zelfs nog maar één Nederlandse zender. Dus dan maar op naar een elektronicazaak die graag reclame maakte voor het nieuwe medium.

Het was een buitenkansje en echt heel bijzonder, om een voetbalwedstrijd rechtstreeks mee te maken. Ik ben opgegroeid in de tijd van radioverslagen en eventueel een samenvatting van maximaal twee minuten tijdens het nieuws in de bioscoop.

2e VCL
Maar dan komt de afweging: hoe gaan we dat met school oplossen? Ik zou deze wedstrijd alleen kunnen zien door de laatste twee uur van school weg te blijven…

Het risico op ontmaskering leek mij en enkele andere echte voetballiefhebbers niet al te groot, het waren de laatste uren van de dag en bovendien een aaneengesloten gymnastiekles. Zou onze afwezigheid worden opgemerkt door Frits Mulder, de sympathieke gymleraar van het 2e VCL? En zo ja, zou dat gevolgen hebben?

Verantwoording
Ja, dus. Want bij de eerstvolgende les werden wij wel degelijk ter verantwoording geroepen… Nog geheel en al overtuigd van de juistheid van onze beslissing om voorrang te geven aan de wedstrijd, kostte het mij en mijn sportieve makkers weinig moeite om eerlijk de reden van onze afwezigheid op te biechten, wij waren immers getuige geweest van een emotionele wedstrijd met een zwaar bevochten 2-1 overwinning van Nederland, waarover nog dagen werd nagepraat.

De heer Mulder kon echter toch niet meegaan in onze overtuiging goed gehandeld te hebben en deelde – heel bijzonder voor een gymleraar – strafwerk uit, namelijk het maken van een opstel over de wedstrijd.

Mick Clavan
Welnu, dat was niet bijster moeilijk, want de match, met legendarische spelers als Abe Lenstra, Cor van der Hart, Roel Wiersma, Kees Kuijt en de Hagenaars Theo Timmermans en Mick Clavan (om maar enkelen te noemen) en de zwaar bevochten overwinning in aanhoudende (voornamelijk natte) sneeuwval, had grote indruk op ons gemaakt.

Toen wij een kleine week later een keurig verslag inleverden, dachten wij dat daarmee de kous af was, maar tot onze grote verrassing kwam de heer Mulder op deze kwestie een week later nog terug: hij overhandigde ons de verslagen weer, maar nu voorzien van een handtekening van één van de spelers van het Nederlands elftal, te weten Kees Kuijs (linksback met 43 interlands op zijn naam).

Frits Mulder kende hem uit zijn praktijk als fysiotherapeut en had hem onze epistels laten lezen en gevraagd om ze te voorzien van een handtekening! Kun je je voorstellen hoe verguld wij daarmee waren?
Nu, 61 jaar later, is het voetbal op tv niet zo bijzonder meer, zacht uitgedrukt. In 1956 was het echter een klein wonder en stonden wij in vervoering met onze neuzen gedrukt tegen de etalageruit.

Het begrip en de wijze waarop Frits Mulder dit heeft opgepakt heb ik als erg sportief ervaren. En de medewerking van Kees Kuijt (inmiddels 85).

Frits Meijer
meijer41@gmail.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann