Scheveningen: de parel aan het Noordzeestrand

Bob Entrop (70 jaar) is geboren in Den Haag op 1946 maar bracht zijn jeugd door op Scheveningen. Van zijn vijfde tot zijn twaalfde jaar woonde hij op Duindorp; daarna verhuisde het gezin naar de Benoordenhoutseweg waar zijn vader zijn Schelpenmuseum is begonnen. Door de verbreding van de Benoordenhoutseweg, die toen Zuid Hollandlaan ging heten, verhuisde het museum naar de oude visafslag aan de Dr. Lelykade en kreeg het de naam Zeebiologisch Museum.

Bob Entrop was, net als zijn vader, voorbestemd om zeebioloog te worden. Alleen het liep anders.

Hij ging naar de academie voor Beeldende Kunsten St. Joost in Breda en werd filmmaker. Dit jaar zit hij 45 jaar in het vak met 320 filmtitels op zijn naam en hij is voorlopig niet van plan te stoppen.

Films maken is zijn passie en voor dit jaar staan er al weer enkele films op stapel. Vorig jaar is hij begonnen met de ‘Canon van Scheveningen’, die bestaat uit vier films: Het wereldwonder van Scheveningen, Duindorp 100 jaar, De Sleep en op 1 februari gaat in het Kurhaus zijn laatste film in première Scheveningen – de parel aan het Noordzeestrand.

“Ik kom nog regelmatig op Scheveningen ook al woon ik meer dan de helft van mijn leven in Brabant. Ik heb de veranderingen zowel rond de haven en rond het Kurhaus vanaf een afstand meegemaakt. Toen ik mijn serie Een cijfer voor je leven (60 afleveringen, uitgezonden door onder meer Omroep West) maakte, waarin 65plussers aan de hand van foto’s en verhalen terugkijken op hun leven, realiseerde ik mij dat deze generatie er straks niet meer is en dat daarmee de verhalen van vroeger verloren gaan. Dat bracht mij op het idee om een aantal films te maken die dit stuk erfgoed konden vastleggen.”

“Het idee voor dit omvangrijke project werd overal enthousiast ontvangen. MUZEE Scheveningen zag mogelijkheden om de films in hun tentoonstellingen in te passen en Omroep West wilde ze graag uitzenden. Maar om geld te vinden voor deze serie was een lijdensweg. Het heeft mij bijna een jaar gekost om de nodige financiële middelen bij elkaar te sprokkelen. Maar de aanhouder wint, ook al heeft dat veel, heel veel tijd gekost om mensen te overtuigen. Maar het is gelukt en dankzij een lange lijst van financiers, subsidiënten en sponsors is ook de laatste film van 95 minuten gerealiseerd.”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

“Met een staat van dienst van 45 jaar als producent en regisseur heb ik wel geleerd om de potjes te vinden en financiers enthousiast te maken. Het is alleen jammer dat de verhouding creativiteit en films maken soms in schril contrast staat met het zoeken naar geld als producent. Daarom is het iedere keer weer een overwinning als een film in première gaat en uitgezonden wordt.”

Met tranen in mijn ogen
“Ik heb regelmatig op plekken gefilmd die er vroeger heel anders uitzagen. Ik heb met tranen in mijn ogen gekeken tijdens de montage naar oude foto’s en filmpjes van het oude Gevers Deynootplein, de boulevard met zijn prachtige hotels, het Palais de Dance, de haven, de Scheveningseweg met zijn prachtige villa’s, de Keizerstraat. Hoe hebben mensen dit kunnen slopen en laten gebeuren.”

“Is dat erg? Moet je de vooruitgang tegenhouden? Tot op zekere hoogte wel, dat zal iedereen met mij eens zijn als je kijkt naar hoe Zwolsman en de zijne zich te buiten zijn gegaan aan een sloopwoede. Paul van Vliet vertelt in de film hoe het Kurhaus op de nominatie stond om gesloopt te worden. Je kunt het je niet voorstellen. Maar geld maakt veel, heel veel kapot en dat is op Scheveningen gebeurd. Natuurlijk heeft de tijd ook goede dingen gebracht. Reder Arie van der Zwan vertelt hoe nu ieder bemanningslid zijn eigen hut en douche met wc heeft en hoe dat vroeger ging.”

“Tijdens de research van de film heb ik met veel Scheveningers en Hagenaars gesproken. Het eerste contact was per telefoon. En ik merkte dat al na enkele minuten ik op een manier met mensen sprak alsof we elkaar al jaren kende. Alsof ik nooit ben weggeweest. Dat vond ik heel bijzonder en heb ik bijvoorbeeld nooit gehad met mensen uit bv. Amsterdam, waar ik ook vaak film.”

Bijzondere mensen
“Ik heb in de films gesproken met vissers, vissersvrouwen, een reder, vuurtorenwachter, architect, twee wethouders, de burgemeester, werknemers van de Sleep en de visafslag, het bunkermuseum om er maar een paar te noemen. Hun prachtige verhalen hebben me soms ontroerd of laten lachen. George Kooijmans, Rinus Gerritsen van de Golden Earring en impresario Jacques Senf deden mij terugkeren naar Den Haag beatstad. Het was een feest van herkenning om met hen te praten over de tijd van toen met meisjes op de Mobylette en de jongens op de Puch. Met al die mensen heb ik het verleden doen herleven en met enkelen heb ik naar de toekomst gekeken.”

“Heel bijzonder was het maken van de film Duindorp 100 jaar, omdat ik op plekken stond te filmen waar ik ooit als kind heb gespeeld in de Zeezwaluwstraat. Ik sprak met mensen van mijn eigen leeftijd over de tijd dat we samen jong waren. Met oude foto’s uit het Gemeentearchief kwamen de vijftiger jaren weer tot leven en liep ik door straten, die er nu heel anders uitzien. Voor alle vier de films heb ik een geweldige medewerking gehad van het Haagse Beeldarchief. Tot in de nachtelijke uurtjes heb ik thuis achter de computer kunnen zoeken naar foto’s en filmbeelden.”

“Ouder worden betekent ook vaak terugkijken. Een aantal jaren geleden maakte ik de 26-delige serie Een 2e carrière. In deze serie, die landelijk is uitgezonden, bracht ik mensen in beeld die na hun pensioen zich zijn gaan inzetten voor de samenleving met de bedoeling hun werkervaring te delen met anderen. Prachtige portretten van enthousiaste 60-plussers die niet achter de geraniums zijn gaan zitten maar nog volop in actie waren om, dat wat ze hebben geleerd in hun leven, niet te laten verdampen. In Den Haag heb ik verschillende initiatieven in beeld gebracht. Jammer alleen dat door geen geld meer deze serie is stopgezet.”

Nog zoveel films te maken
“Ik barst van de filmplannen en zou heel graag in de toekomst nog een hoop films maken over Den Haag en Scheveningen. Onderwerpen genoeg en ik heb inmiddels wel bewezen dat ik weet hoe je films maakt en dat ik daarmee een groot publiek bereik.”

“Alleen iedere keer weer het zoeken naar die financiering vreet energie. Energie die ik liever besteed aan het in beeld brengen van al die fantastische en bijzondere Hagenaars, Hagenezen en Scheveningers.”

“Gelukkig heb ik een goed gehoor gevonden bij de gemeente Den Haag, de Rabobank, het Prins Bernhard Cultuurfonds, Omroep West, de Rederijen Groen, Den Dulk, Jaczon, Vrolijk, Van der Zwan, Casino Vitalizee, Hommerson, het Kurhaus en Scheveningenbad. Want eind vorig jaar was het nog helemaal niet duidelijk dat ik deze laatste film zou kunnen afronden. In eerste instantie zou het een film van circa 80 minuten worden, maar ik had zoveel materiaal. Met een extra financieel steuntje in de rug is het nu een film van 95 minuten geworden.”

Festivals
“Ik kom regelmatig op internationale filmfestivals waar mijn films vertoond worden. ‘De Parel’ zal ik ook gaan inzenden, want ik zie deze film ook als een mooi visitekaartje van Scheveningen, de parel aan het Noordzeestrand.”

Na de première op 1 februari in het Kurhaus, zal de film te koop zijn bij bol.com.

Bob Entrop
entropendezwartfilms@gmail.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann