Mijn onderwerpen put ik uit mijn eigen kleine wereld

Tot 15 januari 2017 wordt er in Pulchri Studio werk van Loek Bos tentoongesteld. Omdat ik hem weleens gesproken heb en omdat ik drie door hem gemaakte beeldjes in mijn bezit heb, ben ik hier een kijkje gaan nemen. Indrukwekkend! Er lag ook een boek waarin het grootste deel van zijn werk dat hij tot nu toe gemaakt heeft, beschreven wordt. In het hoofdstuk Lichtvoetige barok las ik dat Go de Kroon één van zijn leermeesters geweest is. Ook Go heb ik gekend en ook van hem heb ik werk in mijn bezit. Reden genoeg om aan Go een artikel te weiden.

Wat staat er over Go in het hoofdstuk Lichtvoetige barok? Een tweede docent die belangrijk bleek voor Loek, was Go de Kroon. De sculpturen van Go de Kroon weken in alle opzichten af van wat men zich doorgaans bij beeldhouwwerken voorstelt. De Kroon maakte wonderlijke fantasievoorwerpen, dozen en voertuigen waar vreemde wezens in huisden, uitgevoerd in brons en metaal, bont versierd met email in allerlei kleuren. De voorwerpen waren dikwijls broos en kwetsbaar, maar vervuld van een geheel eigen gevoel voor humor.
Gomarius Willem de Kroon is op 16 juni 1930 in de Zutphensestraat in Scheveningen geboren. Hij was de jongste van vijf kinderen. Zijn vader was aanvankelijk zeeman en is later bij de gevangenis in Scheveningen gaan werken. Go, zoals hij genoemd werd, werd leerling op de school in de Haagschestraat op nummer 36. Deze school is in 1990 gesloopt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gezin geëvacueerd naar Amsterdam en hier heeft Go op de HBS gezeten. In 1946 kwam men terug naar Den Haag en in die periode heeft hij de middelbare school afgemaakt. Go ging bij het Ministerie van Oorlog werken waar hij onder andere de illustraties van het handboek soldaat getekend heeft. Hij woonde toen op een kamer in de Riouwstraat. In 1953 trouwde hij met Elisabeth Hoogendoorn en ze gingen in de Obrechtstraat wonen, op nummer 105. Haar vader was kunstsmid en daarnaast schilderde hij landschappen. Pippy zoals zijn vrouw genoemd werd stimuleerde hem om naar de kunstacademie te gaan. Hij ging in 1956 naar de avondopleiding van de Koninklijke Academie in Den Haag om de opleiding tot reclametekenaar te volgen. Hierna volgde hij de dagopleiding en hier heeft hij de akten MO-A en MO-B Tekenen en Schilderen behaald. Dit kon omdat zijn vrouw ging werken en bovendien had hij een studiebeurs gekregen. Vervolgens werd hij leraar aan enkele middelbare scholen, zowel in Rotterdam als in Delft. In 1962 wordt hun zoon Enno geboren en in 1964 hun dochter Ondine. Zowel Enno als Ondine zijn kunstenaar geworden. Naast het lesgeven vervaardigde Go objecten hetgeen erop neerkomt dat hij eigenlijk twee ‘banen’ had. Daar komt bij dat hij een uiterst enthousiaste leraar was die ook sociaal betrokken was bij zijn leerlingen. Deze combinatie moest zich een keer wreken en hij is dan ook in 1981 met vervoegd pensioen gegaan. Op 14 april 1997 komt Go te overlijden en zijn vrouw volgt hem zo’n twee maanden later.

Go II.

Zijn werk
Go is begonnen met het vervaardigen van objecten gemaakt van ijzerdraad en gesoldeerde conservenblikjes. Zowel mens- als dierfiguren worden zo op een humoristische wijze uitgebeeld. Hij werkt in het begin nog thuis en laat zich onder meer inspireren door zijn eigen kinderen. Begin jaren zeventig gaat hij emailleren, een techniek die je niet zomaar onder de knie hebt. Het gaat hier om het aanbrengen van gesmolten glas, in poedervorm, op metaal. Dit metaal moet schoon zijn en er moet eerst een tussenlaag op aangebracht worden. Omdat het glas minder buigzaam is dan het metaal kunnen er barsten ontstaan of kunnen er stukken afspringen. Daar komt bij dat de oven waarin dit proces plaatsvindt op de juiste temperatuur gebracht moet worden, tussen de 700º en 900º Celsius. In het begin ging er dan ook nog wel eens iets mis. Toch heeft hij zich deze techniek zo eigen gemaakt dat hem in 1982 de Grand Prix de la Ville Limoges werd toegekend, de hoogste onderscheiding die op dit gebied te behalen valt. Mede hierdoor krijgt hij internationale erkenning met als gevolg tentoonstellingen in landen als Canada, Rusland, de Verenigde Staten en Spanje. Hij is inmiddels lid van Pulchri Studio geworden waar hij kunstenaars als Theo Bitter, Hermanus Berserik en Co Westerik leert kennen. Ook heeft hij nu een eigen atelier en hier kan hij in alle rust werken. In 1983 richt hij samen met enkele anderen de Nederlandse Vereniging van Emailleurs op. Ze geven een blad uit en daarin schreef hij: “Mijn onderwerpen put ik uit mijn eigen kleine wereld. Daar kan het stormen soms gepaard gaande met hevige slagregens, afgewisseld met ijzige kou of verzengende hitte. Maar doorgaans heerst er een goed en aangenaam klimaat.”

Met dank aan Ondine die de bijgevoegde linoleumsnede In memoriam Go en Pippy de Kroon gemaakt heeft.

Carl Doeke Eisma
carleisma@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann