DAF 55 Coupé uit de Abeelgarage

In De Oud-Hagenaar las ik het leuke verhaal over de DAF 33. Dat deed mij direct herinneren aan mijn ‘DAF-tijd’ Deze werd voorafgegaan door twee Fiat’s.

In oktober 1966 kocht ik een Fiat 600 Multipla (een verlengde 600) met drie rijen banken uit 1961. Twee maanden later dacht ik dat mijn voorganger nog door het oranje licht zou rijden, maar stopte toch. Met een klap ramde ik zijn VW-bus en zat de voorkant van de Multipla tegen mijn knieën. Marechaussee erbij, want ik was toen nog in militaire dienst en het wrak werd afgevoerd naar de Fiat-dealer.

Daffodil
Deze had medelijden met mij en wist iemand die zijn Fiat 1100 van 1957 wilde verkopen. Daar heb ik nog ruim een half jaar in gereden tot dat ik er bijna door heen zakte.

Gelukkig ging mijn tante, die een DAF Daffodil van 1962 had, een nieuwe 44 kopen en kon ik voor een prikkie de Daffodil overnemen. Ik kende de auto, want ik had hem vaak gewassen en toen ikzelf mijn rijbewijs in 1964 had gehaald, mocht ik er wel eens in rijden. Dus zo reed ik vanaf juli 1967 in een witte DAF. Iedereen lachte mij uit maar men wilde natuurlijk wel meerijden. Twee jaar plezier gehad, tot dat hij mankementen ging vertonen aan plaatwerk en Variomatic.

Abeelgarage
In die tijd had ik wat geld en besloot een nieuwe auto te kopen. Een Fiat 850 Coupé of de net verschenen DAF 55 Coupé. Omdat ik verwend was geraakt door het automatisch rijden viel de keuze op de DAF. Die werd aangeschaft bij de prettige Abeelgarage, in de gelijknamige straat.

140 km per uur
Wat een verschil! De 1100 cc Renault motor had een kruissnelheid van 140 kilometer per uur. Medeweggebruikers begrepen er niets van; zij werden ingehaald door een DAF. Hoe kon dit?

De auto bracht mij en later met mijn echtgenote door het hele land (onder andere vaak naar de oud-collega’s van het ABP in Heerlen) en vijf maal naar de Costa Brava.

In 1975 werd deze leuke en fijne auto, die ook een beetje slijtage ging vertonen en vanwege de gezinsuitbreiding, ingeruild voor een Simca 1100 (half automaat).

Inmiddels rijd ik nu in mijn negende Mazda, waarvan de laatste vijf weer handgeschakeld. Dat was destijds wel weer even wennen. Maar de DAF 55 Coupé blijft in mijn herinnering en ook in die van mijn echtgenote een bijzondere auto.

Ed Vernooij
ea.vernooij@online.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann