De Vaillantlaan in de vijftiger jaren

In De Oud-Hagenaar van 1 oktober 2013 stond mijn verhaal over de Wagenstraat. Daarin noemde ik ook de Vaillantlaan waar mijn opa, oma en tante (zus van mijn moeder) woonden. Ik wil in dit artikel nog eens terugblikken op het gedeelte van deze mooie laan – waar ik in tegenstelling tot de Wagenstraat wel buiten kon spelen – en op zijn toenmalige bewoners.

Mijn opa, oma en tante woonden van 1920 tot de zomer van 1961 op nummer 97. Eerst hadden zij een elektriciteitswinkel met daarachter het woonhuis. Later werd de winkel de voorkamer en begon mijn opa een installateurs- en gasfittersbedrijf. Naast het huis was een poort die toegang gaf tot de werkplaats van opa en die van een broer van oma, die loodgieter was en op nummer 95 woonde.

De laan
Op oude foto’s was de Vaillantlaan een laan met bomen in het midden. In mijn tijd (1945-1961) was het een drukke laan met brede stoepen waar je goed kon spelen met de step. Er reed veel verkeer over de laan. Opvallend natuurlijk de politiejeeps en brandweerauto’s van het bureau c.q. de post Van der Vennestraat en de ambulances van de GGD (die grote Packard’s), in volle vaart op weg naar het ziekenhuis Zuidwal, waar tante werkte.

Op de Vaillantlaan, ik praat dan over het gedeelte tussen de Hobbemastraat en de Ruijsdaelstraat en het Vaillantplein, had je woonhuizen afgewisseld met winkels en bedrijven. Wie waren dat ook al weer? Opa en oma dus op nummer 97. RIchting Hobbemastraat op 99 een kapper; daarnaast banketbakker maison Greco (zij heette Gre en hij heette Co). Verder bloemist José, een café, de Snoepkoning en kolenhandel Kerkhof met dat kolentreintje in de etalage. Op de hoek zat C. Jamin. Wij spraken dat uit als Sjamin.

Richting Ruijsdaelstraat woonde op nummer 91 Jantje Blom met wie ik buiten speelde. Zijn vader was, dacht ik, chauffeur bij de Engelse ambassade en reed in een Jaguar. Daarnaast slagerij Kwakernaak, later Teeuwisse. Dan Voskuil de sigarenwinkel. Daarboven woonde Wimpie Doorschodt. Zijn vader had een sigarenzaak op de hoek van de Hobbemastraat en de Brueghelstraat. In de Tour de Francetijd kregen wij wielerpetjes met Pontiac er op. Wim heeft nu al jaren zijn eigen sigarenzaak, nu op het Paletplein.

We gaan verder. Een stomerij, groentehandel Frans Vermeulen, de melkhandel van juffrouw Van der Burg en stomerij De Tijd. Verderop garagebedrijf Koppers waar ik de monteurs bezig zag. ’s Avonds parkeerde een dame haar groene Skoda in de garage. Zij had een V op de voorruit. Op de vraag wat dat betekende, gaf zij geen antwoord. Het bleek een verloskundige te zijn. Daarnaast allemaal woningen en om de hoek in de Ruijsdaelstraat feestzaal Intiem. Als wij op de bus naar huis stonden te wachten, was het gelach uit de zaal te horen. Ik noemde als klein kind het gebouw dan ook ‘de haha’.

Kleuterschool
Aan de overkant mijn kleuterschool, waar ik in 1951-1952 op zat. Daar ontmoette ik Bob Peters uit de Brueghelstraat, met wie ik nog steeds bevriend ben. Volgend jaar dus 65 jaar! In 2012, dus zestig jaar nadien, ben ik er overigens nog binnen geweest en werd ik rondgeleid door de alleraardigste mevrouw van de administratie. Haar mooie naam ben ik helaas vergeten. Ik ben toen ook in het klaslokaal geweest waar ik mijn kleuterschooltijd begon. De dienstdoende juffrouw vroeg mij mijn verhaal te doen van zestig jaar geleden. De kinderen luisterden ademloos en je zag hun denken: ‘boeie’.

De overige bewoners
Nu nog even de overkant van de Vaillantlaan 97. Daar zat slagerij Eegdeman die later een automatiek, met grote groen-rode neonletters: ‘au tomaten’ werd. Richting Hobbemastraat was er de winkel van Timmer, een grafmonumentenwinkel en om de hoek het Speelgoedpaleis. Op de andere hoek zat zuivelhandel Neleman. Richting Vaillantplein had je de limonadefabriek Oranje Sprudel van de heer Schouw. Men handelde ook in Bavaria Bier. Daarnaast een kruidenierswinkeltje waar je eveneens olie kon halen; rijwielhandel Laman en banketbakker Haasbroek. Verderop schoonmaakmiddelengroothandel Verseput met grote vrachtauto’s , die ’s avonds ook bij Koppers gestald werden; houthandel Strida en de modevakschool van de moeder van mijn klasgenootje Henny Wijnen. Misschien is de volgorde soms niet helemaal juist of ben ik middenstanders vergeten. Ik hoor het graag.

De Vaillantlaan nu
Na het vertrek van opa en oma en tante in de zomer van 1961 naar de Vossenrade, kwam een stoffeerder op nummer 97 te wonen. Ik ben er vlak voor de sloop – het jaar ben ik kwijt – nog binnen geweest en mocht rondkijken. Wat was het klein. Na de sloop is er gelijksoortige strakke nieuwbouw in de vorm van appartementen gekomen met nummer 97 op ongeveer de zelfde hoogte. Wie zouden er nu wonen? Ik ben er wel eens langs gelopen maar om nu zo maar aan te bellen. Ik woon inmiddels 38 jaar in Ede maar de Wagenstraat en de Vaillantlaan blijven, als ik in Den Haag ben, altijd trekken.

Ed Vernooij
ea.vernooij@online.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann