Gevarieerde show van Verreck en Pleijsier

In Theater Dakota gebeuren leuke dingen. Van cabaret en toneel tot films en musical, het is er allemaal. Natuurlijk worden de kleinsten niet vergeten, want ook voor hen staat het nodige op het programma. Marcel Verreck en Paul Pleijsier zijn inmiddels vaste bespelers van het gezellige theatertje aan de Zuidlarenstraat 57. Sinds een jaar of vijf maken ze daar op regelmatige basis een wel zeer afwisselende show op zondagmiddag. In de loop van de jaren hebben ze inmiddels een vaste kern bezoekers opgebouwd die telkens weer worden verrast door de diversiteit van het programma

De sfeer is losjes en dat komt het programma ten goede. Marcel en Paul ontvangen leuke en interessant gasten en nemen op scherpe wijze de actualiteit door. Ze zingen liedjes en Paul laat iedere keer weer zien wat voor een fijnbesnaarde gitarist hij wel niet is. Het aardige is dat hij daar altijd bescheiden bij blijft. Marcel is er uiteraard voor de teksten. En dat gaat hem goed af. Zo vreemd is dat niet. Als Neerlandicus weet hij onze taal vaak een fraaie en poëtische ondertoon mee te geven. Elke week is er ‘De Preek van de Week’, waarin Marcel ingaat op de actuele zaken, die altijd weer gepaard gaan met de nodige humor en melancholie. Ik zou Marcel eigenlijk interviewen voor mijn rubriek. En dat komt goed uit, want het gevarieerde programma ademt regelmatig de sfeer van die jaren uit.

John Blankenstein
Deze keer zijn ook de gasten weer bijzonder. Hagenees en sportjournalist Chris Willemsen komt vertellen over oud-topscheidsrechter en homo-activist John Blankenstein. Deze geboren Biltenaar, die een groot deel van zijn leven in Den Haag woonde, overleed alweer tien jaar terug. Willemsen heeft een boek over hem geschreven. Blankenstein was best wel een unieke vent in die hele voetballerij. Een van de eerste mensen uit de voetbalwereld die openlijk en bewust uitkwam voor zijn homoseksualiteit. Niet altijd even een makkelijk mens voor zijn omgeving. Vaak pedant, arrogant en eigenwijs, maar wel iemand die kleur gaf aan het scheidsrechterskorps.

De Régahs
Ook Johan Frauenfelder is weer van de partij. Dat is hij vaker bij Verreck en Pleijsier. En terecht. Het is altijd weer een genot om deze flamencogitarist te zien performen. Het gros van het publiek kent hem natuurlijk van de De Régahs. Dit keer treedt hij samen op met de jonge Roy de Rijk. Ook al zo’n gitaartalent. Ze spelen een aantal nummers waarmee ze het publiek weer letterlijk stil krijgen. We horen invloeden van diverse muziekstijlen. Van pop tot klassiek en wereldmuziek. Topmuzikanten deze twee. Johan tourt trouwens op dit moment met zijn groep De Régahs tot en met zondag 2 april 2017 door ons land. Hierin staat vooral de blues centraal, een oude liefde van Frauenfelder. Hun programma ‘De Bierbar van Sevilla’ staat gerant voor een mooie theateravond.

Literaire roman
“Ik ging vroeger niet zo veel uit in Den Haag,” zegt Marcel. ‘Ja, de disco van de Zorgvlietkerk aan de Kennedylaan. Daar kwam ik veel. Mijn god, dat was zo rond 75 76. Elke vrijdagavond ging ik daar dansen. Ik herinner me een grote wijkzaal, waar het altijd een groot feest was. Daar ontmoette ik al mijn vrienden en vriendinnen. Mooie tijd! Al snel verhuisde ik naar Amsterdam om daar Nederlands te studeren. Dus ging ik uiteindelijk daar lekker stappen, maar stel je daar niet al te veel bij voor hoor.”

Tijdens zijn studie was Marcel al druk bezig met het schrijven van teksten. Met Paul Pleijsier, die hij nog kende uit zijn jeugd in Den Haag, ging hij cabaret maken. Zo wonnen ze samen in 1987 de juryprijs op het Leids Cabaretfestival. Daarna ging het snel. Radio en televisieprogramma’s volgden en Marcel ontwikkelde zich verder als schrijver. Columns, artikelen en poëzie, hij draaide zijn hand er niet omheen. Tegenwoordig is Marcel zelfs een heuse thrillerauteur. Van zijn hand verscheen al een reeks spannende boeken. Zijn laatste thriller ‘Toegift’ kwam precies een jaar geleden uit. Het is het vierde deel in de reeks ‘De 7 Deventer Moordzaken’, die Verreck schreef.

“Ik ben een beetje de mannelijke Saskia Noort”, lacht hij. “Nee, even serieus nu, ik beleef hier enorm veel plezier in. Ik vind mezelf als schrijver het sterkst. Het genre ligt me wel. Vergis je niet in de thriller. Die zitten vaak ingenieus in elkaar hoor. Je zou eigenlijk kunnen stellen dat het schrijven van een thriller best leerzaam is. Uiteindelijk is het toch de opmaat naar een mooie literaire roman.”

Theater Dakota
Maar theater bleef altijd trekken, toch? “Absoluut! In 2005 begon ik samen met Paul in theater Bellevue in Amsterdam met een eigen programma. Ook op zondagmiddag. Eigenlijk was dat een soort van voorloper van wat we nu hier in Dakota aan het doen zijn. Bellevue was redelijk succesvol, mag ik wel zeggen. Op een gegeven moment wilden we toch terug naar Den Haag. Erik Pals, toentertijd directeur van Diligentia en Pepijn, vroeg ons daar te komen spelen. Diligentia bleek al gauw groot, vonden we. We wilden een gezellig en intiem sfeertje creëren. Daarom besloten we uit te wijken naar Pepijn. Via Paul Cornelissen, die Theater Dakota heeft opgezet, zijn we uiteindelijk hier terechtgekomen. En het voelt als een warm bad. Heerlijk om te spelen hier. En, heel bijzonder is ook dat we zo langzamerhand ons eigen publiek op zondagmiddag hebben opgebouwd. Ja, dit doe we nog wel even een tijdje.

Tot slot wil Marcel nog even vermelden dat ze in april volgend jaar een speciale editie van ‘Verreck en Pleijsier op Zondagmiddag’ hebben. Dan is Paul van Vliet namelijk de speciale gast. We kijken er nu al naar uit!

Frans Limbertie

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann