Moeders wil is wet

Dit was de titel van een populaire vrouwenrubriek op de KRO-radio tussen 1949 en 1974. Wekelijks in de ochtenduren uitgezonden met tips op huishoudelijk gebied. Gepresenteerd door Mia Smelt.

In die jaren was de rolverdeling tussen de seksen nog traditioneel: de man zorgde voor het inkomen en de vrouw voor het huishouden. Daarom deed de titel van dit programma wat wonderlijk aan. Wij knaapjes voegden er stiekem aan toe: ‘Maar niet in bed’. De diverse rubrieken werden door een vaste tune ingeleid. Zo herinner ik mij nog het deuntje van de eetrubriek: ‘Zeg groenteman, zeg groenteman, wat eten we vandaag?’ Ook hoor ik nog de ietwat bekakte stem van Ida de Leeuw van Rees, die met naald en draad het handwerken besprak. En de blinde cabaretier Jules de Corte zong iedere week een actueel zelf bedacht satirisch liedje. Tussen deze onderwerpen door werden er verzoekplaten gedraaid. Waarom deze herinneringen? De titel deed me denken aan de huishoudelijke wijsheden, die mijn moeder onregelmatig verkondigde. U zult ze zich vast wel herinneren. Het waren meestal antwoorden op mijn nieuwsgierige vragen over het eten en niet altijd even netjes.

‘Wat eten we vandaag?’ ‘Husse met je neus ertusse.’ Of ‘poep met kerrie’. Of ‘een boterham met tevredenheid’. Dus zonder beleg. want dat was toen nog schaars en duur. Of als straf: ‘Een boterham met zeep en spijkers, zoals in de gevangenis’. Volgens mijn moeder dus. Op de constatering: ‘Ik heb zo’n dorst’, volgde steevast: ‘Ga naar Jan de Worst. Die heeft een hondje en die piest zo in je mondje’.

‘Met melk meer mans. Drink per man driekwart kan per dag.’

‘Wat ga je doen? Poepen in een ouwe schoen.’

‘Waar ga je naar toe? Naar Koetje-boe een drol begraven en dan mag jij het kistje dragen.’

‘Waarom? Daarom zijn de bananen krom.’ Of: ‘Daarom is geen reden. Als je van de trap afvalt, ben je gauw beneden.’

‘Wat zegt u? Als je valt dan legt u.’

‘Veel laad je op een boerenwagen.’

‘Kruimeltjes zijn ook brood.’

‘Wat is ter? Drol van de minister.’

Als u dit versje leest, zingt u vast wel mee. ‘Tarara boem dié de dikke dominee, die zakte door de plee, en riep toen van benee: ojee, o jeminee.’

‘Hallo, hallo, wie stinkt hier zo? Het mannetje van de radio. Want wie het eerste ruikt, heeft zijn poepertje gebruikt.’

Waarmee we weer terug zijn bij de omroep, toen de Dolle Mina’s nog wakker moesten worden.

Barend Jan Donker
lindenf@planet.nl

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann