Lezersvraag: kent u het HIVO nog?

Het HIVO (Haags Instituut voor Volksontwikkeling) is kort na de oorlog in oktober 1945 opgericht om ook de mensen met minder geld in staat te stellen, kennis te nemen van kunst en cultuur. Dan moest je wel lid worden.

Het kantoor was op het Westeinde 46. Daar zat in de tijd dat ik me herinner beneden een receptioniste. Dat was lange tijd Marian Bosch, waar bij je je kon inschrijven voor cursussen en reizen. De cursussen waren vaak in een zaaltje boven dat kantoor.

Op veel zondagochtenden waren er culturele activiteiten, vaak in het Citytheater dat toen aan de Venestraat stond. In 1972 is het theater gesloten en daarna verbrand. Er werd eerst een passage gebouwd, maar nu is er een leuk open pleintje. Ook waren ze soms in het Odeon-theater, dat aan de Herengracht 13 staat, in 1995 gesloten werd en nu een monument is. Deze activiteiten konden van alles zijn. Ik herinner me dat mijn vader, S.P. Hoekema, er lezingen gaf, over Parijs of Italië.

Maar bij het 8-jarig bestaan in 1953 was er in het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen, ’s morgens om 10.00 uur een balletvoorstelling. Deze balletvoorstelling werd verzorgd door de Stichting Ballet-Recital met als artistieke leiding: Sonia Gaskell. Getoond werden dansflitsen met o.a. Jaap Flier en Marianne Hilarides en het gehele ensemble. Het Gebouw voor K&W lag aan de Zwarte Weg op de hoek van de Muzenstraat en het brandde in 1964 in zijn geheel af. Bij het 10-jarig bestaan van het HIVO in 1955 was er in K&W een receptie in de foyer. Hier werd door de wethouder van Onderwijs en Kunstzaken, de heer J. van Zwijndrecht, gezegd dat het instituut zijn nut dubbel en dwars bewezen had. Door de voorzitter de heer D. van Staveren werd dat nut verwoord als, ‘het hoofddoel was beter naar elkaar luisteren’. Dit alles volgens een krantenartikel.

In die krant worden tevens genoemd: dhr. L.H. Eker als secretaris, en de heer S.P. Hoekema als penningmeester. In die tijd spraken mannen elkaar aan met de achternaam, dus in dit bestuur ook. De heer Kruissink was jarenlang directeur.

In een krant van 1958 vonden wij dat de vrouw van de Commissaris der Koningin in Zuid-Holland, mevrouw Klaasesz-De Bruyne, een bloemschikcursus opende, die in het HIVO-gebouw aan het Westeinde werd gehouden. Zij zegt dan dat het HIVO uiterst belangrijke cursussen organiseert, die naar haar mening door elke huisvrouw gevolgd moeten worden.

De Haagse Comedie
Het HIVO had een contract met de toneelvereniging: De Haagse Comedie, die in de schouwburg speelde met onder andere Paul Steenbergen, Myra Ward en Fie Carelsen. Elk lid kon voor twee bepaalde voorstellingen voordelige kaartjes kopen. Dan kreeg je één kaartje voor een goede plaats, bijvoorbeeld, de eerste rijen van de schouwburg en één kaartje voor een slechte plaats, bijvoorbeeld het Engelenbankje, geheel bovenin, of twee plaatsen tussenin, achterin de zaal of zo.

Er was ook een reizencommissie, waar de Baron van Sloet tot Everlo (genoemd: Sloet) met zijn vrouw, de natuurtochtjes verzorgde. Ik ben mee geweest op een dagtocht naar het vogelreservaat, De Beer op het eiland Rozenburg, waar we de broedkolonie van de Grote Stern vonden. Ook de heer Mostert zat in de reizencommissie. Hij wist alles van Wenen en de Habsburgers. De heer Hoekema, voorzitter van de reizencommissie, organiseerde de verre busreizen, naar Oostenrijk en Italië en kortere reisjes naar Parijs.

dirk30-kopie

De reizen waren altijd zo goedkoop mogelijk. De reisgidsen die we nu kennen, bestonden toen nog niet. De reisleider moest zelf alles uitzoeken, wat vaak wilde zeggen, dat hij er van te voren naar toe moest. Mijn vader zorgde ook voor het buitenlandse geld, schillingen en lires en de mensen wisselden bij hem. Ik herinner me een keer dat er bij ons thuis paniek was, want hij had het vreemde geld al 14 dagen tevoren gehaald bij de bank, en vlak voor ze vertrokken was de koers verbeterd voor ons, maar gelukkig namen de mensen het geld voor de prijs waar het voor gewisseld was. Om het niet te duur te maken werd vaak in slaapzalen geslapen en de broodmaaltijd voor tussen de middag zelf in de bus meegenomen, dan werd er onderweg gepicknickt. Dit betekende dat men het grootste deel van de reis oud brood en vleeswaren uit blik at. Ook bij de reünie, die na de reis plaats vond en waar elkaars foto’s werden bekeken en besteld, namen de mensen hun brood zelf mee. De reünie van de reis naar Florence in 1953 vond plaats in oktober in de Molenstraat 20, wat ze toen ook ‘ons gebouw’ noemden en alle mensen op de reünie gingen zondagochtend naar de bovengenoemde balletvoorstelling van Sonia Gaskell.

reis-2

In 1958 was de Expo in Brussel en het HIVO ging er met zestien volle bussen naar toe, met mij als jongste deelnemer (13 jaar oud).

reis4

Ik kan nergens vinden hoe lang het HIVO bestaan heeft, maar in 1966 bestond het in elk geval nog.

Anje Hoekema
anjetig@gmail.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann