Oud-ADO-doelman Martin van Vianen

In deze al weer negende editie van Wie kent ze nog? De ADO’ers van de jaren 60 ga ik ook deze keer opnieuw in gesprek met een oud-ADO-doelman. Na Joop Niezen en Arie Bakker is het dit keer één van de meest bezongen spelers van ADO in het lijflied van ADO: Oh Oh Den Haag van zanger Harrie Jekkers. Het lied dat tijdens de thuiswedstrijden van ADO vele malen per wedstrijd ten gehore wordt gegeven. En waarin de naam van Martin van Vianen door vele supporters wordt mee gebruld zonder dat de meesten van hen hem ooit hebben zien spelen als speler van ADO.

(1) Martin van Vianen en Jan van der Meer

Het is begin mei 2016 als ik het eerste contact met Martin heb voor een afspraak om een interview over zijn voetbalcarrière te maken voor De Oud-Hagenaar. Zonder een definitieve datum voor dit interview te hebben afgesproken hebben wij deze afspraak in goed overleg voor ons uitgeschoven naar een later tijdstip op een mooie zonnige dag. En alsof het zo heeft moeten zijn, lopen Martin en ik elkaar twee weken later in de hal van het stadhuis op het Spui tegen het lijf. Waar we toen maar gelijk de definitieve afspraak voor dit interview hebben gemaakt. En een week later zaten we beiden zoals gepland op een zonnige dag in de lunchroom van het stadhuis dit interview door te spreken. Zoals het met de meeste bekende sportmensen gaat, komen er in de loop der tijd allerlei anekdotes en verhalen in de wereld. En ook over Martin zijn er in de loop der tijd aardig wat de wereld in geslingerd. Wat voor mij natuurlijk een uitgelezen mogelijkheid was om er tijdens dit gesprek met Martin achter te komen wat er nu van al deze verhalen waar was. Tijdens de loop van ons gesprek werd het mij wel steeds duidelijker dat er een hoop aangedikte onzin tussen zat. Uit de vele van deze verhalen die in de wereld zijn gebracht over Martin en die niet op waarheden of op slechts halve waarheden berusten, hebben Martin en ik de keuze gemaakt voor het opnemen van dit waargebeurde en kostelijke voorval wat maar weinig mensen zullen kennen.

De Turkse tor
Omdat Martin tijdens het vervullen van zijn dienstplicht al één van de beste keepers van Nederland was die ook net als ieder ander onder de wapenen moest, en al snel als keeper van ADO dan ook een vaste keus voor het Nederlands militaire elftal zou worden. Tijdens het vervullen van zijn dienstplicht kwam Martin in de Johannes Post kazerne in de legerplaats Steenwijkerwold terecht. Dit is wel zo ongeveer het allerergste wat een mens in zijn leven kan overkomen, daar wil je als Hagenees nog niet eens dood gevonden worden laat staan dat je daar de dienstplicht moet gaan vervullen. Doordat Martin deel uitmaakte van de selectie van het Nederlands militaire elftal moest hij vaak op de woensdagen naar Den Haag terug voor het bijwonen van de centrale trainingen die meestal op Sportpark Houtrust werden gehouden. Om dan na de training weer terug te keren naar de kazerne in Steenwijkerwold. Waar hij dan op vrijdag weer met weekend verlof kon vertrekken naar Den Haag. Wat natuurlijk een knap vermoeiende bezigheid is voor een topsporter die iedere zondag in de Eredivisie in het doel stond. Tijdens zijn diensttijd heeft Martin meer dan vijftig wedstrijden onder de lat gestaan van het militaire elftal. In één van de vele toernooien die Martin voor ons land uitkwam was een zeslandentoernooi voor militaire elftallen in Turkije. Naast de deelname van ons land kwamen de overige deelnemende elftallen uit het gastland Turkije, Griekenland, Frankrijk, België en Italië. Nederland zou dit toernooi winnen en Martin zou worden verkozen tot de beste keeper van het toernooi. Terug in Nederland wilde Martin wat extra rust hebben om bij te komen van al het reizen en de vermoeienissen van het voetbaltoernooi dus besloot hij om zich ziek te melden met darm en buikklachten. Na ruim een week kreeg Martin een oproep om zich te komen melden in het toenmalige militair hospitaal in de Muzenstraat in Den Haag voor een onderzoek van de ontlasting. Martin die tijdens zijn ziekteverlof nergens last van had gehad kreeg bij de gedachte aan de uitkomst van dit onderzoek nu toch wel enige vorm van buikpijn met betrekking tot de vermoedelijke uitslag van de verrichte laboratoriumtest.

Na twee uur in spanning gezeten te hebben, kwam de dokter met een zeer zorgelijk gezicht Martin de uitslag van deze laboratoriumtest mededelen. “Meneer Van Vianen”, sprak de dokter, “komt u even mee naar mijn spreekkamer, dan kan ik de uitslag van dit onderzoek verder met u bespreken.” Aangekomen in de spreekkamer van deze arts kreeg Martin van deze nog steeds ernstig kijkende geneesheer het nieuws over het onderzoek. “Meneer Van Vianen, u bent besmet door de Turkse tor, deze kleine maar zeer kwaadaardige parasiet die voorkomt op niet grondig gewassen groenten heeft zich in uw maag-darmkanaal genesteld en ten gevolge daarvan bij u een hardnekkig en zeer besmettelijke infectie veroorzaakt met tot gevolg hevige diarree. En om te voorkomen dat deze vorm van besmetting zich verder zal uitbreiden wil ik dat u dit eerst nog een paar weken thuis verder uitziekt, voordat u terug kunt keren naar uw kazerne.”

Met hevige tegenzin heeft Martin thuis in Scheveningen deze vervelende ongemakken uitgeziekt totdat er geen verder gevaar voor besmetting meer aanwezig was. Ondertussen was de medische staf van het militaire hospitaal in rep en roer over de zojuist gedane ontdekking van deze zeer besmettelijke vorm van buikloop. Alle deelnemers die aan dit zeslandentoernooi hadden deelgenomen van spelers tot technische-staf zijn hierna op besmettingsverschijnselen van de Turkse tor onderzocht. Maar gelukkig zonder enig aanwijsbaar resultaat. Het vermoeden van Martin en mij is dat deze arts met deze wonderbaarlijk ontdekking van deze parasiet nog een flinke promotie moet hebben gekregen binnen het medische korps van de landmacht. Maar van de Turkse tor heeft nooit iemand meer iets gehoord of gezien. Zou deze arts misschien dan toch ook een ADO’er zijn geweest?

86 competitiewedstrijden
Martin van Vianen, geboren op 23-03-1941 te Den Haag speelde totaal acht seizoenen als doelverdediger voor ADO. In de periode 1958 tot 1966 speelde Martin 138 wedstrijden in het eerste elftal van ADO. 86 competitiewedstrijden, 15 Bekerwedstrijden, één Europese wedstrijd en 36 oefenwedstrijden.
In de zomer van 1966 verhuisde Martin van Vianen, net als zijn ploeggenoten Hannie Aardse, Koos van Dullemen en Theo Verlangen naar het Sportpark Houtrust, waar stadgenoot Holland Sport zijn thuiswedstrijden speelde. Holland Sport zou ADO voor deze transfer een bedrag van 100.000 gulden vergoeden. In het seizoen 1967-1968 zou Martin met Holland Sport kampioen van de Eerste Divisie worden en promoveren het hoogste niveau van het vaderlandsvoetbal. Tijdens deze beslissende kampioenswedstrijd uit bij SC Cambuur scoorde Martin uit een penalty de beslissende treffer die Holland Sport het kampioenschap en de promotie naar de Eredivisie bezorgde. Martin van Vianen zou op 10 augustus 1970 zijn voetbalcarrière als keeper, ten gevolge van een ernstige knieblessure, definitief moeten beëindigen.

Overzicht voetballoopbaan
1949-1958 VDV / Flamingo’s
1958-1966 ADO
1966-1971 Holland Sport
1971-1972 Trainer PDK
1972-1973 Trainer ‘s-Gravenzande
1973-1976 Trainer ADO ’20
1976-1978 Trainer Lens
1978-1980 Trainer Telstar
1980 Trainer Fortuna Vlaardingen
1980-1982 FC Den Haag
1982-1983 Geen voetbalactiviteiten
1983-1985 Trainer Quick Boys
1985-1988 Trainer Scheveningen zondag
1988-1990 Trainer JAC
1990-1994 Geen voetbalactiviteiten
1994-1996 Scout Palma de Mallorca
1996-2002 Hoofdscout en keeperstrainer SC Cambuur
2002-2004 Scout Feijenoord

In 2004 is Martin van Vianen met zijn voetbalactiviteiten als trainer en scout gestopt.

Jan Klijn

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann