Haagse uitblinkers in Ronde van Capitol

Den Haag was in de jaren vijftig en zestig een echte wielerstad. Met volop wedstrijden en volop ‘kampioenen’. Dat begon in de oorlog al met Cor van der Star en Cees Bijl. Later ging de aandacht uit naar ‘klasbakken’ als Piet Kooijman (1929-1988), Ab van Egmond, Joop van der Putten (1935-2015) en Harry Scholten. Kooijman (1955) en Van Egmond (1958) wonnen zelfs de aansprekende etappewedstrijd Olympia’s Tour door Nederland waarin Van der Putten in 1959 tweede werd.

Het ambitieuze kwartet blonk uit in binnen- en buitenland, in rondjes om de kerk van een kilometer of tachtig, in klassiekers van meer dan 200 kilometer zoals de Ronde van Zuid-Holland en in rittenkoersen. Kooijman slaagde er in 1952 in om het wereldkampioenschap te Luxemburg als vijfde af te sluiten. Van der Putten, bijgenaamd de ‘Hollandse Raket’ en de eveneens rappe en zeer gemakkelijk fietsende Van Egmond maakten enkele seizoenen deel uit van de Caballero profploeg. Hun loopbaan duurde echter niet lang. Van der Putten die als prof de prestigieuze Acht van Chaam won en zes andere wedstrijden, raakte door een zware val zijn durf kwijt en veelwinnaar Van Egmond zag de prestatiecurve als prof omlaaggaan.

Ab van Egmond.
Ab van Egmond.

“De rek was eruit”, zegt Van Egmond (77) nu. “Van 1955 tot 1959 had ik mijn topjaren met zeer veel overwinningen. Als nieuweling in 1956 werd ik 21 keer eerste. Waarschijnlijk heb ik in die jaren veel te veel gereden. Ik deed bijvoorbeeld in 1958 mee aan de Vredeskoers Warschau-Berlijn-Praag, de Tour de France van het Oostblok. Je reed als ‘broekie’ twee weken lang voor massa’s toeschouwers tegen oersterke Oost-Europese staatsamateurs die niet in het Westen mochten fietsen. Met etappes van 200 km of meer. Ik werd zestiende en dat was best goed. Begeleiding was er in die tijd nauwelijks. Bovendien was het profbestaan toen geen vetpot. Zelfs Jan Janssen werd met wielrennen geen miljonair. Ik stopte op 25-jarige leeftijd en begon een bloeiende fysiotherapiepraktijk. Toch kijk ik met veel plezier op mijn wielerjaren terug.”

Harry Scholten, die na zijn wielercarriere rugby-international werd.
Harry Scholten, die na zijn wielercarriere rugby-international werd.

Ook Harry Scholten hing de racefiets al vroeg aan de wilgen. Na overwinningen in de zware rondes van Noord-Holland (twee keer), Noordwest-Nederland en Overijssel sloeg hij een profcontract af en werd lid van de Haagse Rugby Club. De lange, atletische Scholten schopte het in deze sport zelfs tot international! Ondanks een druk programma wilden de Haagse renners de Ronde van Capitol voor geen goud missen. Want je had pas een goede erelijst wanneer het ‘Capitol’ erop stond.

Joop van der Putten, bijgenaamd De Hollandse Raket. Twee keer winnaar Ronde van Capitol.
Joop van der Putten, bijgenaamd De Hollandse Raket. Twee keer winnaar Ronde van Capitol.

Joop van der Putten juichte zowel in 1955 als in 1958 op de Loosduinsekade, terwijl Ab van Egmond in 1959 de latere Tourwinnaar Jan Janssen in een rechtstreeks duel versloeg.

“Maar ik was toen nog nieuweling”, reageert Jan Janssen. “Met dispensatie mocht ik bij de amateurs meedoen. Als jonkie uit Nootdorp hoorde je steeds over de Ronde van Capitol dus daar wilde je kost wat kost bij zijn. Mijn tegenstander Van Egmond behoorde tot de top van Nederland, dus het was geen schande om van hem te verliezen.” Van Egmond herinnert zich de Ronde van Capitol nog goed: “Dat korte rondje was me op het lijf geschreven”, blikt hij terug.

Fruitmarktcriterium, waarschijnlijk 1950.
Fruitmarktcriterium, waarschijnlijk 1950.

“Ik kon goed tempo maken in de bochten en nam daar dan voorsprong. Net zoals in de Ronde van de Fruitmarkt aan de Fruitweg met een parcours van slechts zeshonderd meter. Daar reed je 167 rondjes om de honderd kilometer vol te maken. Het leek wel een draaimolen. Wanneer ik mijn dag had, zette ik diverse keren flink aan en zag ik het peloton in de rug. De Ronde van de Fruitmarkt won ik een keer of vier. Ik genoot ervan.” Joop van der Putten en zijn broer Ab beëindigden in 1955 de Ronde van Capitol als eerste en tweede. In 1958 versloeg Van der Putten Harrie Scholten (2e). Piet Kooijman (3e) moest in 1953 de Westlanders Van der Voort (1e) en Van der Knaap voor laten gaan.

Piet Kooijman bij de huldiging als winnaar van Olympia’s Toer door Nederland 1955, winnaar Ronde van de Fruitmarkt 1951.
Piet Kooijman bij de huldiging als winnaar van Olympia’s Toer door Nederland 1955, winnaar Ronde van de Fruitmarkt 1951.

Kooijman won in 1951 wel de Ronde van de Fruitmarkt. Nadat bioscoop het Capitol in 1966 eigendom werd van Maasbach evangelisatie, vond daar de prijsuitreiking plaats.

Gerrit Pronk won de Ronde van Capitol vier keer.
Gerrit Pronk won de Ronde van Capitol vier keer.

Scheveninger Gerrit Pronk die het ‘Capitol’ in de zeventiger en tachtiger jaren vier keer won en daarmee ‘recordhouder’ werd, herinnert zich nog dat hij een bijbel ontving met aan de binnenkant van de kaft een briefje van 25. Als amateur ging Pronk 99 keer als winnaar over de finish. Er waren trouwens meer Capitol winnaars uit Groot-Den Haag: Jan van Sas, Marinus Paul, Chris Kipping, Harrie van Leeuwen, Marcel Reehorst, Bram Jouvenaar, Ruud Wennekes (twee keer), Henk van Weers en Marcel van der Vliet. Gerben Karstens uit Leiden en de Westlander Leo Duijndam – die later een succesvol profbestaan opbouwden – wonnen op de Loosduinsekade in 1962 en 1966. De toen 19-jarige Westlander Maurice Barendse won de laatste Ronde van Capitol in 1995. De eerste (Gerrit Bontekoe) en laatste winnaar stonden toen samen op de hoogste trede van het erepodium. Verkeer belemmerende maatregelen en een verminderde belangstelling van renners en publiek waren er de oorzaak van dat het vijftigjarige topevenement ophield te bestaan. Andere Haagse uitblinkers uit de jaren vijftig en zestig waren onder meer: Karel Hamelink, Jack Mesters, Wim Schuling, gebroeders Ten Dam, familie Kettenis, Leo Althuizen, Wim de Jager, Piet van der Touw, Edward Kroon, Bert Romijn, Gerard van Noord, Michas Bertou, enzovoorts. Romijn behaalde in 1966 zilver tijdens het Wereldkampioen voor amateurstayers. Hij is de laatste Haagse wielrenner die een medaille veroverde tijdens een WK. Romijn (81), die altijd amateur bleef, was vooral populair op de vele Duitse wielerbanen waar hij talloze overwinningen behaalde achter de grote motor.

Ton van Wieringen
tonvanwieringen@ziggo.nl

Met dank aan Koos van Winden, Koos ’t Hart, Ab van Egmond, Henk Zuidema, Leo de Jager, Gerrit Pronk en Bert Romijn.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterPin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Reageren

WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann